Marnita bakt gratis verjaardagstaarten voor kinderen in armoede in Veldhoven

Het is misschien wel het mooiste moment als je 3 jaar wordt of 7, 9 of 13. Een prachtige taart voor je neus met dotten slagroom, roze roosjes of een miniatuur superheld. Daarop brandende kaarsjes, die je mag uitblazen terwijl iedereen je uitbundig toezingt. Maar zo'n zoete traktatie is niet voor ieder jarig kind vanzelfsprekend. Bij veel gezinnen in armoede ontbreekt het aan gebak, simpelweg omdat er geen geld voor is. 

Marnita van de Groes uit Veldhoven bakt daarom via Gebakplaats geheel vrijblijvend en met veel liefde creatieve taarten voor een jarige job of een jarig jetje. Marnita is dol op het maken van zoete baksels. Ooit begon het met een simpele appeltaart, maar toen haar dochtertje één jaar werd, besloot ze het over een spannendere boeg te gooien.

"Ik wilde iets onvergetelijks maken, het werd een unicorn-taart met veel knalkleurtjes, gouden glitters, fondant en een lekkere zoete vulling", vertelt ze in haar keuken waar ze de laatste hand legt aan één van haar creaties. "Het was zo leuk om van allerlei losse elementjes één fraai geheel te maken. Bovendien word ik er helemaal zen van, urenlang bezig te zijn met zo'n taart. Het is voor mij echt een rustmomentje."

Haar twee kinderen worden sindsdien iedere verjaardag verrast met iets speciaals uit haar koker, van een zeemeerminnentaart tot een babyshark-taart. Maar Marnita is veel vaker in de weer met bloem, suiker en boter: "Als we op visite gaan bij de familie, neem ik altijd iets lekkers mee. Met de feestdagen trakteer ik hier in de buurt op kerstkoekjes en laatst, toen mijn buurman 89 werd, heb ik hem verrast met chocolade cupcakes."

Ook voor haar jarige man knutselt ze aan de meest smakelijke zoetigheden. "Hij werkt bij de politie, dus ik heb ooit een politietaart voor hem gemaakt. Hoe die eruit zag? Blauw! En omdat er kleurstof in zat, waren onze tongen en lippen daarna ook knalblauw", lacht ze.

Manlief vindt het allemaal heerlijk, maar hij liet laatst toch iets van een voorzichtig protest horen. "Mijn vrouw heeft een gevaarlijke hobby, zei hij, want ik moet het allemaal opeten en ik begin het langzamerhand te merken aan mijn broeken."

Gebakplaats is een uitkomst voor Marnita's gesuikerde uitspattingen. Maar bovenal vindt ze het een prachtproject: "Ik kreeg kippenvel toen ik de oproep zag, want ik had er nooit bij stil gestaan dat voor sommige gezinnen een verjaardagstaart een onbereikbare luxe is. Het is heel bijzonder om kinderen op die manier te kunnen verrassen."

Binnen de kortste keren had de Veldhovense haar eerste opdracht binnen. "Een jongetje, enorm fan van FC Barcelona, werd 8 jaar oud. Toen heb ik een Spaanse clubtaart gemaakt in de kleuren blauw en rood, met bovenop wat spelers en het cijfer 8. Op zijn verjaardag ben ik 'm gaan brengen. De reacties waren zo hartverwarmend. Zijn moeder stuurde me daarna foto's van haar zoontje met de taart. Fantastisch gewoon, daar doe je het voor."

Volgens de initiatiefnemers van Gebakplaats zijn er in ons land ruim 60.000 kinderen die hun verjaardag niet kunnen vieren, omdat ze uit gezinnen komen die in armoede leven. "We zetten ons in om zoveel mogelijk kinderen uit een armoedesituatie te verrassen met een verjaardagstaart", zegt Verona Soltysik, coördinator bij Gebakplaats in de regio Eindhoven. Hier zijn ze nu zo'n anderhalf jaar actief. 

"Op de website plaatsen we oproepjes voor een taart of cupcakes, met een korte uitleg waar een kind van houdt. Dat kunnen paarden zijn, techniek, de stripserie One Piece of voetbal. De bakkers kunnen reageren en hebben dan meteen inspiratie", vervolgt Verona.

In Eindhoven is het initiatief inmiddels een succesformule. Zestig hobbybakkers staan daar klaar om kinderen een feestelijke traktatie te bezorgen. "Maar voor Veldhoven, waar we samenwerken met de Voedselbank, zijn we nog steeds op zoek naar enthousiaste vrijwilligers met keukens vol bloem, suiker en creativiteit", doet Verona een oproep. In verschillende Brabantse plaatsen is Gebakplaats nog helemaal niet actief. “Het zou toch prachtig zijn als we ook daar kinderen blij kunnen maken met een zelfgebakken taart?”

Marnita heeft ondertussen weer een prachtexemplaar af: een konijnentaart, compleet met twee lange oren, een wipneus en grassprietjes. Die brengt ze zometeen naar het dochtertje van een vriendin. "Eigenlijk is de fondant te warm geweest, waardoor het gras er een beetje slapjes bij hangt. Maar ik ben als perfectionist waarschijnlijk de enige die dat in de gaten heeft."