Een derde haven in Werkendam is economisch en milieutechnisch haalbaar. Dat blijkt uit onderzoek dat de gemeente Altena de afgelopen tijd heeft laten uitvoeren. Volgens wethouder Hans Tanis is uitbreiding noodzakelijk om de maritieme sector in de gemeente toekomstbestendig te houden. “Alle seinen staan op groen, dus dit is het moment om door te pakken.”

De twee bestaande havens, Biesbosch- en Beatrixhaven, kampen al langer met een  ‘chronisch ruimtegebrek’. Zo’n vijftig bedrijven uit de maritieme sector zijn er actief, goed voor ruim 2.700 banen.

“Het is de kurk waar de economie van de regio op drijft”, zegt Tanis. Werkendam is bovendien een belangrijk knooppunt in de Nederlandse binnenvaart: ongeveer veertig procent van alle grote binnenvaartschepen wordt hier gebouwd. Nieuwe ontwikkelingen, zoals het elektrificeren van schepen, vergroten de vraag naar ruimte in de havens.

De derde haven zou komen aan de kant van de Biesboschhaven. Het terrein wordt 4,3 hectare groot met een kadelengte van 1,3 kilometer en ligt buitendijks, waardoor weinig grond van bestaande bedrijven nodig is.

Kosten en financiering
De aanleg van de haven wordt geschat op 68 miljoen euro. De gemeente Altena wil hiervoor subsidies aanvragen bij het Rijk en mogelijk de Europese Unie. Eerder sprak de Tweede Kamer zich al positief uit over het plan; eind 2024 werd een motie vrijwel unaniem aangenomen. Ongeveer de helft van het bedrag hoopt de gemeente terug te verdienen door grond te verkopen aan ondernemers. Daarnaast wordt gekeken naar een erfpachtconstructie, vergelijkbaar met de haven van Rotterdam, waarbij bedrijven een vergoeding betalen om de grond te mogen gebruiken.

De nieuwe gemeenteraad moet straks een beslissing nemen over de volgende stappen richting realisatie. Tot die tijd moeten een nieuwe insteekhaven en de verlenging van de kade in de Biesboschhaven het ruimtegebrek tijdelijk verlichten. Deze projecten moeten binnen vier tot vijf jaar klaar zijn.

Wanneer de derde haven daadwerkelijk wordt gerealiseerd, is nog onzeker. Waterveiligheid, stikstofuitstoot en de nabijheid van Natura 2000-gebieden vragen om zorgvuldige maatregelen. Wethouder Tanis houdt een termijn van ongeveer tien jaar voor realistisch.