Met hart en ziel zorgt Dennis Rietman ervoor dat inwoners van Oss en omgeving hun pakketjes kunnen ontvangen en versturen. Hij verwerkt elke week in zijn eigen pakketpunt aan huis in zijn eentje zo’n 3500 pakjes. Maar dit jaar kreeg hij verschillende keren te maken met agressie en heeft hij veiligheidsmaatregelen genomen.

“Ik heb twee pakketjes die ik graag wil versturen”, zegt een meneer maandagmiddag bij het pakketpunt van Dennis. Hij moet even geduld hebben, want er staat een flinke rij met mensen die iets hebben besteld of willen versturen. “Gelukkig hebben de meesten er begrip voor dat het wat langer kan duren”, zegt Dennis.

Voor hem is zijn pakketpunt zijn ziel en zaligheid. Na verschillende jaren dakloos te zijn geweest runt hij de verzamelplek inmiddels 3,5 jaar vanuit zijn eigen huis in Oss. Omdat Dennis zijn nier eruit moet en hij artrose, botontkalking en hart- en huidproblemen heeft, is hij volledig afgekeurd. “Ik ben dit begonnen omdat ik het gewoon leuk vind. Ik doe het met zoveel liefde en plezier. Het kost me minimaal zestig uur in de week. Ik doe het vrijwillig, maar aan het einde van de dag ga ik tevreden naar bed.”

Twee keer geslagen in zijn gezicht
Toch kreeg hij dit jaar te maken met agressie en mishandeling door klanten omdat hun pakket niet was afgeleverd door de bezorger. “Hij was het daar niet mee eens en liep naar binnen. Toen heeft hij mij op mijn gezicht geslagen. En bij de tweede keer gebeurde dat ook zo. Ook heb ik al een keer met mijn hoofd tegen het profiel van een stellingkast gezeten om een klap te ontwijken”, vertelt Dennis, die zegt aangifte te hebben gedaan bij de politie.

Petitie voor veiligheidsmaatregelen
Buurtbewoner Marco Dielen kreeg lucht van het verhaal. “Ik vind het te gek voor woorden. Ik kom hier wekelijks en ik sprak Dennis. Hij vertelde dat hij voor de zoveelste keer was geslagen. De politie doet er weinig aan, dus toen ben ik een petitie gestart.”

Daarin roept Dielen woningcorporatie BrabantWonen op om een nieuwe voordeur te plaatsen bij Dennis. “We hopen dat hij een nieuwe voordeur krijgt met bijvoorbeeld een luikje, zodat er niemand meer de woning binnenstapt.”

Ondertussen heeft Dennis zelf ook maatregelen genomen. “Ik ben niet gauw bang, maar het is triest dat ik altijd met een persoonlijke alarmbel rondloop.” Ook heeft hij maatregel genomen voor als het echt nodig is.

Stoppen is geen optie
Het verhaal van Dennis staat niet op zichzelf. Het pakketpunt van Elenne van Put in Tilburg sloot eind vorig jaar zelfs de deuren omdat klanten de medewerkers stelselmatig uitscholden en bedreigden. 

Ook Dennis heeft weleens gedacht aan stoppen, maar dat blijkt voor hem geen optie. “Ik vind het veel te leuk en laat mijn klanten niet vallen. Als hier een klein manneke voor de deur staat met zijn moeder, geef ik hem een snoepje. Dan is hij helemaal happy en dat is het mooiste wat er is. Of de honden die hier komen. Ook die krijgen allemaal een koekje.”

De rij is inmiddels alweer gegroeid. Dus Dennis gaat snel weer door met het verzamelen van de pakjes. “De post is al geweest. Dus het pakketje wordt morgen pas verstuurd”, zegt hij tegen een klant. “Geen probleem. Dankjewel weer”, zegt de mevrouw, die vervolgens weer richting haar auto loopt en wegrijdt.