Angela verloor haar moeder en haar broers, maar vond daardoor haar passie
Angela de Beer uit Rosmalen verloor vijftien jaar geleden haar moeder Els. Een groot verlies. Dat haar uitvaart niet volgens de wensen van haar moeder verliep en dat zelfs de verkeerde naam werd genoemd, maakte het verdriet alleen maar groter. Voor Angela reden om het roer om te gooien en een eigen uitvaartonderneming te starten: "Ik wil andere mensen wél een mooi afscheid geven."
Angela en haar broer Maikel hadden geen makkelijke jeugd. Hun vader was hard. Moeder Els was een hele lieve vrouw, maar worstelde met haar geestelijke gezondheid. "Ze was vaak depressief en lag veel op de bank", legt Angela uit. Maar toen Angela zwanger raakte, was dat een lichtpuntje voor haar moeder: "Ze keek er naar uit dat ze oma werd. Dit was haar eerste kleinkind."
Els was een trotse oma vanaf het moment dat Denise geboren werd. Maar juist toen sloeg het noodlot toe. "Aan mijn kraambed kreeg mijn moeder een hersenbloeding. Uiteindelijk is ze na een ziekbed van negen maanden in het ziekenhuis overleden."
Al die maanden ging Angela met Denise in de Maxi-Cosi bij haar moeder op bezoek. "Denise was alles voor haar. Ik heb een foto van hen samen, die is goud. Ik vind het heel mooi dat ze dat, ondanks alle ellende in haar leven, nog mee heeft mogen maken."
"Dat beeld zal ik nooit vergeten."
De uitvaart van Els verliep allesbehalve naar wens. "Er werd een standaard tekst voorgelezen, waarin drie keer de verkeerde voornaam werd genoemd. Dat heeft mij veel verdriet gedaan."
Ook de kille, onpersoonlijke sfeer in het uitvaartcentrum raakte Angela. "Ze lag daar in een wit betegelde ruimte op een stalen tafel. Dat beeld zal ik nooit vergeten. Het was de wens van mijn moeder dat ik haar zou verzorgen. Dus heb ik zelf het haar en de make-up van mijn moeder gedaan. Achteraf kreeg ik daar tot mijn verbazing een rekening van 75 euro voor."
"Ik mis mijn broers nog elke dag, maar mijn herinneringen pakken ze me nooit meer af."
Angela kon het overlijden van haar moeder moeilijk verwerken door alles wat er rondom de uitvaart was misgegaan. Daarom besloot ze het roer om te gooien en de uitvaartbranche in te gaan. Na een paar jaar begon Angela haar eigen uitvaartonderneming, Diamant uitvaartverzorging.
Wat ze toen nog niet wist, was dat ze kort daarna de uitvaart van haar halfbroer Jur zou verzorgen. "Maikel en ik hoorden pas na de dood van onze moeder dat we een halfbroer hadden. Ik ben hem meteen gaan zoeken en hij bleek ook op zoek te zijn naar ons. Maar ons contact is maar van korte duur geweest, want een paar jaar later overleed Jur op 43-jarige leeftijd. Hij werd dood in zijn huis gevonden na een maagbloeding."
Twee jaar geleden overleed ook Angela's broer Maikel. Die klap was enorm. "Maikel was echt mijn allesje. Hij kreeg toen hij 46 jaar was acute leukemie. Bij het horen van die diagnose stortte ik echt in. Ik ben letterlijk op mijn knieën gevallen. Wij hadden van kleins af aan zo'n goede band. Maikel was verslaafd geweest aan drugs, maar was daarmee gestopt en had zijn leven gebeterd. Het voelde daardoor heel oneerlijk."
Angela haalde Maikel in huis om hem te verzorgen. Twee weken later overleed hij. "Ik mis mijn broers nog elke dag, maar mijn herinneringen pakken ze me nooit meer af."
"We hebben alles gezegd, wat we nog tegen elkaar wilden zeggen."
Angela heeft zowel voor Maikel als voor Jur de uitvaart verzorgd. Dat viel haar zwaar. "Bij iedere uitvaart doe ik voor iedereen het beste wat ik kan. Maar bij iemand van wie je zoveel houdt, vond ik dat heftig. Tijdens de uitvaart moest ik zo hard huilen, dat ik niet heb kunnen zeggen wat ik wilde. Mijn keel ging dicht, ik kreeg bijna geen adem. Maar dat heb ik losgelaten. We hebben alles gezegd, wat we nog tegen elkaar wilden zeggen."
Angela mist haar moeder en haar broers nog elke dag. "Er is een stukje uit mijn hart, dat niet vervangen kan worden. Mijn herinneringen aan hen zijn daarom heel belangrijk. Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt."
"Ik denk dat mijn moeder en broers heel trots op me zouden zijn."
Ze runt nu al meer dan tien jaar haar eigen uitvaartonderneming. De dood van haar moeder heeft Angela dus ook iets moois gebracht. "Ik denk dat mijn moeder en mijn broers heel trots op mij zouden zijn. Ik denk dat mijn moeder het prachtig zou vinden als ze wist dat ik dankzij haar mijn passie heb gevonden."
Eerbetoon
Wil jij een eerbetoon brengen aan een dierbare en je herinneringen delen? Heb jij misschien wel een verhaal dat anderen kan raken, troosten of inspireren? Stuur dan een mailtje naar [email protected] en vertel ons over de persoon die jij voor altijd in jouw hart draagt.
Bekijk hier alle artikelen in de serie Voor altijd in ons hart.
