De meeste mensen krijgen de kriebels van de Japanse duizendknoop. De plant groeit door tuinen, bermen, funderingen en zelfs asfalt heen. Maar wildplukster Roos Konings uit Breda kijkt juist blij als ze het onkruid ziet staan. "Ik bestrijd de Japanse duizendknoop ook", zegt ze terwijl ze langs een berm vol frisgroene stengels loopt. "Maar ik eet hem op."

Met een mandje in haar hand zoekt Roos zorgvuldig de jongste scheuten uit. De oudere stengels laat ze staan, want die worden te vezelig. "Ik ga er siroop, duizendknoopflapjes en jam van maken", zegt ze. "Kijk daar staat-ie al. De Japanse duizendknoop is hier al flink aan het uitbreiden." 

Secuur
Terwijl ze met een mesje de stengels afsnijdt, let ze ondertussen heel goed op dat er niets op de grond valt. "Je moet hier echt secuur mee omgaan", vertelt de dame die al haar eten uit de natuur haalt. "Alles wat je afsnijdt moet je gebruiken, of zorgvuldig weggooien bij het restafval. Want anders ben je verder van huis."

De Japanse duizendknoop is  in de 19e eeuw als sierplant mee naar Europa genomen en nu een van de meest gevreesde invasieve exoten. De plant verspreidt zich razendsnel via wortels en kleine stukjes stengel en drijft gemeenten, spoorbeheerders en huiseigenaren jaarlijks tot wanhoop. En de bestrijding kost heel veel geld.  

Niet blij
Dat het een serieus probleem is, merkt Roos overal. "Mensen die hem in hun tuin hebben, zijn helemaal niet blij", zegt ze. "Je huis kan er echt minder waard door worden, want de Japanse duizendknoop groeit gewoon door funderingen en bestratingen heen."  

"Als je op de snelweg rijdt en je kijkt naar de berm, dan is de kans groot dat je hem ziet staan", vervolgt Roos. "Hij neemt andere planten helemaal over en groeit ook door het asfalt heen. Dat is flinke schade en de plant moet echt uitgeroeid worden. Want hoe meer je maait, hoe meer die zich kan verspreiden. Op elke knop van elke stengel kan hij nieuwe wortels maken." 

In Nederland wordt de Japanse duizendknoop dan ook als gevaarlijk onkruid gezien. Maar voor Roos is het ook een lekkernij. Ze eet de Japanse duizendknoop gewoon op. "Mensen haten deze plant maar als ze nog jong zijn, zijn ze lekker friszuur. Perfect voor jam, siroop, compote of vulling voor appelflappen."

Duizendknoopjam
Als Roos haar mandje vol heeft, haalt ze een klein gasstelletje uit haar auto. De Japanse  duizendknoop wordt in stukjes gesneden en gaat met een flinke lading suiker tien minuten het kokende water in. Daarna even pureren en klaar is de jam. Die kan zo een boterham op. "Eigenlijk smaakt het net zoals rabarber", zegt Roos. "Ik heb vele recepten, erg lekker."  

Roos denkt niet dat als iedereen Japanse duizendknoop gaat eten dat dan het hele probleem wordt opgelost. Maar het zou wel wat helpen omdat mensen hem beter leren herkennen én vaker afsnijden. "Hoe meer je hem oogst, hoe zwakker hij uiteindelijk wordt", zegt ze uit. "Dus als ik hier elk jaar blijf plukken, dan zou de populatie moeten afnemen." 

En wie weet is er wel een markt voor. In Japan ligt de plant volgens Roos zelfs gewoon in de groentewinkel. "Hier haten mensen deze plant", zegt ze lachend. "Maar ik niet. If you can’t beat it, eat it."