Het zebravinkje dat afgelopen week in kooitje aan een straat in Oss werd achtergelaten, luidt het 'dumpseizoen' in. Het vogeltje werd opgevangen door Dierenopvang de Maashorst. Volgens voorzitter Sharon van Offeren begint het 'dumpseizoen' rond mei en eindigt dit begin augustus. "Ieder jaar zien we in deze periode meer gedumpte dieren."

Het gedumpte vogeltje is exemplarisch voor wat Sharon (31) al vijf jaar ziet als voorzitter van de opvang in Zeeland. "Na corona beleefden we een enorme piek in het aantal gedumpte dieren", vertelt Sharon. "Daarna is dat aantal gedaald maar is nooit meer zo gezakt als voor de coronaperiode."

Dat het in dit geval om een vogeltje gaat, is typisch voor het dumpen van dieren, vertelt Sharon. "Veel mensen denken aan kittens in een doos of een hond aan een boom bij gedumpte dieren, maar het overgrote deel dat gedumpt wordt, zijn vogels en knaagdieren. Zoals konijnen en cavia's."

In de komende maanden verwacht Sharon dat ze maandelijks tussen de vijftig en honderd gedumpte dieren opvangt. Waarom dit aantal ieder jaar stijgt, weet ze niet. "Van het zebravinkje is inmiddels duidelijk wie het baasje was, maar van de meeste dieren weten wij niet wie de eigenaar was."

Daarnaast zullen enkele dieren niet gedumpt zijn, maar ontsnapt. Die baasjes hebben dan niet de moeite genomen om bij een asiel of op internet te zoeken of hun huisdier gevonden is.

Wat niet helpt om het aantal dieren dat aan de kant gezet wordt te laten dalen, is het gemak waarmee met name vogeltjes en knaagdieren gekocht kunnen worden. "In Zwitserland moet je eerst een online cursus met succes afronden voordat je een dier mag kopen", weet de voorzitter van de dierenopvang. "Dat zie ik hier niet snel gebeuren maar het zou een welkome drempel zijn om impulsaankopen te vermijden."

Wat Sharon ook lastig vindt, is dat op Marktplaats cavia's worden aangeboden voor vijf euro. "Dan nemen ze er vaak twee, want ze leven graag in groepen. Voor ze het in de gaten hebben, hebben ze een nestje. En wat dan? Vaak eindigen konijnen, hamsters en cavia's over het hek bij de kinderboerderij. Of nog erger: ze worden buiten 'vrij' gelaten. Dat laatste overleven ze meestal niet."

"Bij ons kost een gecastreerde cavia met inenting honderd euro", gaat Sharon verder. "Dat is een koopje, want castratie kost 120 euro en een inenting veertig. Maar ja, tegen die vijf euro kunnen wij niet op."

Wie denkt dat bij Sharon de moed in de schoenen zakt, heeft het mis. Ze raakt er juist extra gedreven door. "Ik heb nog duizend ideeën en plannen om dierenleed aan te pakken."

Ze heeft zelfs wilde toekomstplannen. "Over drie jaar komt er een nieuwe dierenopvang waar ook wild opgevangen wordt. Denk aan aangereden vogels of reeën. Maar deze dieren gaan nu nog eerst naar Den Bosch om vervolgens te eindigen in Someren. Dat zijn twee verhuizingen, best veel voor kwetsbare dieren."

Ook wil ze naast deze opvang een dierenpension bouwen zodat ze rendabel kan maken wat ze nu samen 6 bestuursleden en 25 dierenliefhebbers vrijwillig doet. De spirit is nog volop aanwezig ondanks of misschien juist door de confrontatie met al het dierenleed. "Ik heb hierdoor wel een tegeltjeswijsheid in mijn hart gesloten; 'Als je de mens leert kennen, ga je van  dieren houden'."