Van paniek was zondagmiddag totaal geen sprake bij kunstschilder Cornelis Le Mair. De schoorsteen en een stukje dak van zijn boerderij vatten vlam nadat hij een lege papieren zak kippenvoer in de open haard gooide. "De vlammen kwamen wel erg hoog." Omdat hij zelf niet bij de brand in de schoorsteen kon komen, belde hij toch maar de brandweer. 

Alsof er helemaal niets is gebeurd komt Cornelis Le Mair (81) maandag naar buiten lopen, vanuit zijn schilderachtige boerderij uit 1860. Vrolijk lachend, penseel in de hand, alweer druk bezig met zijn volgende meesterwerk. De brand van een dag eerder lijkt hij alweer bijna vergeten: "Het is een beetje opgeblazen, het is gewoon een schoorsteenbrand."

De brandweer had de brand die zondagmiddag rond kwart voor vijf uitbrak in de schoorsteen van de boerderij van Le Mair snel onder controle. Lachend vertelt hij: "Ze kwamen op volle sterkte met drie wagens en een hoop alarm. Ik dacht: nou, nou, nou. Voor een schoorsteenbrand?"

De inzet bleek niet voor niets, de schade bleef erdoor beperkt. De goedlachse kunstenaar en zijn honden Loki en Lotje kwamen niet in gevaar. Ook de kat, de kippen en het varken dat in de tuin rondscharrelt, hebben niets geleden. En zijn voltooide schilderijen bewaart hij op een andere plek.

De schade in de woonkamer, die ook als atelier dienst doet, valt mee. Er zitten wat brandvlekken rond de open haard en wat kleden zijn beschadigd. Het enige dat wel kapot is gegaan is een tableau met door hemzelf beschilderde tegels dat boven de schouw hing: "Dat hebben ze er nogal ruw afgetrokken, maar dat kan ik wel maken."

Dat er niet meer schade is, mag een klein wonder heten. De kamer staat propvol met allerlei attributen die Le Mair op zijn schilderijen vastlegt: werken die rechtstreeks uit de zeventiende eeuw lijken te komen. Midden in de kamer staat een tafel gevuld met antiek aardewerk. Er staan muziekinstrumenten, kasten, stoelen en er liggen heel veel kleden. Het plafond is bedekt met kleurrijke doeken. De ruimte oogt als een schilderij van de meester zelf. 

De brandweer had bijzonder weinig bewegingsruimte in het atelier, maar er viel geen vaasje stuk. Le Mair kreeg na afloop wel op zijn donder van de brandweercommandant. "Het is hier wel erg brandbaar", had die gezegd. Toch is de schilder, die eruitziet als een hedendaagse Rembrandt, niet van plan de boerderij waar hij al 52 jaar verblijft te gaan herinrichten. "Ik wil niet in een onbrandbaar fort gaan zitten. Daarin kan ik niet werken en leven."

Woensdag laat hij de overgebleven troep als gevolg van de brand weghalen. Eerder lukt niet, hij heeft hij nog allerlei afspraken. En het grote schilderij met een witte zwaan en twee naakte vrouwen moet ook nog af: "Die voeten zijn zo lastig."