Aan één stuk 200 kilometer de Elfstedentocht rennen klinkt als een onmogelijke opgave, laat staan geblinddoekt. Toch gaat ultrarunner Björn van Loon uit Waalwijk het in augustus doen, gedreven door zijn blinde dochtertje Maja (9).

Uitdagingen zijn Björn niet onbekend. Als ervaren ultrarunner rende hij in 2024 meer dan 250 kilometer door de hete woestijn en drie jaar geleden liep hij al 163 kilometer geblinddoekt over een atletiekbaan. "Deze keer is het in de echte buitenwereld, dat maakt het weer iets spannender", zegt hij.

Björns dochtertje Maja (9) is blind geboren. "Ik zie iedere dag hoe moeilijk dat voor haar is. Van fietsen die op gidslijnen staan waardoor ze niet goed door de stad kan lopen tot een puincontainer midden op de stoep. Met deze actie wil ik daar bewustzijn voor creëren, dat is voor mij de belangrijkste motivatie. Daarnaast is het natuurlijk heel fijn dat er geld wordt opgehaald voor onderzoek naar genezing van blindheid."

In tegenstelling tot de vorige acties die hij deed, komt deze Elfstedenroute voor het goede doel niet uit Björns eigen koker. "Het is bedacht door een enthousiaste groep vrijwilligers die geld wil inzamelen voor een onderzoek naar erfelijke oogaandoeningen. Alleen zochten ze nog een 'idioot' die wilde rennen, en ik zeg dan 'ja'", lacht hij.

Björn rent de Elfstedentocht samen met goede vriend Lowie van Eck, die nog maar voor zes procent ziet. Ze hebben allebei een buddy die met een touw aan hen vastzit. "Die kan ons begeleiden en helpen als dat nodig is. Ik vind het heel mooi om dingen samen te doen. Daarom hopen we dat er veel mensen met ons meerennen. Dat kan ook geblinddoekt, om te ervaren hoe dat is en hoe je iemand moet vertrouwen die naast je loopt."

Begeleidende hardlopers kunnen één of meerdere blokken van tien kilometer meelopen. Om de tien kilometer staat een post om de lopers te verzorgen. Björn en Lowie rennen de hele nacht door zonder te slapen.

"Vergeleken met het doel waarvoor ik loop, is die 200 kilometer een kleine moeite", zegt de ultrarunner bescheiden. "Ik heb de neiging het nu wat kleiner te maken dan het is maar waarschijnlijk denk ik straks: mijn hemel, waar begin ik toch weer aan? Gelukkig heb ik mijn meest fanatieke hardloopvrienden om me heen verzameld die mij gidsen, en verder hoop ik dat er veel mensen mee gaan rennen. Dat geeft energie."

Ook zijn kinderen zullen hem er doorheen slepen. "Omdat Maja autisme heeft beleeft ze dingen wat anders, maar ze vindt het leuk dat ik ga rennen. Zeker als ik uitleg dat we hiermee ook blinde kindjes zoals zij kunnen helpen. Ik weet dat ze trots op me is en vertrouwen in me heeft. Voor onze 5-jarige zoon Pelle is het eigenlijk heel normaal dat ik dit doe. "Wel winnen hè papa", zegt hij dan."

Hoe lang ze erover gaan doen, weet Björn niet. "Ik verwacht ergens tussen de 32 en 36 uur. Je moet je extra hard concentreren als je geen zicht hebt en dat haalt de snelheid wat omlaag. Misschien is het zo zwaar dat we tussendoor toch even een uurtje moeten gaan liggen."

Hij weet zeker dat het goedkomt. "Het enige jammere is dat ik niet kan meepraten over hoe de Elfstedentocht eruit zag", besluit hij lachend.