Stef (31) woont in Texas, maar voelt zich nu meer Brabander dan ooit
"Ongelofelijk wat hier nu gebeurt", zegt een dolenthousiaste en bezwete Stef van de Vijver (31) uit Budel. Hij woont nu bijna twee jaar in Houston, Texas en niet eerder voelde hij zich zo trots op ons kikkerlandje als nu.
Zaterdag speelt Nederland in Texas op het WK tegen Zweden. Die wedstrijd wordt traditioneel voorafgegaan met een oranjemars richting het stadion. Daarin loopt ook onze trotse man uit Budel.
Stef was ook bij de eerste wedstrijd van Nederland. Die was ook in Texas, maar dan in de stad Dallas. "Toen was het druk maar niet zo druk als nu. Ik denk dat er wel 25.000 Oranjefans nu achter de bus lopen. In 29 graden, om acht uur 's ochtends (plaatselijke tijd, red.) en met een vochtigheidsgraad van negentig procent."
"Dat ze Nederland nu een sympathiek volkje vinden, kan alleen maar goed uitpakken."
Waar hij die 25.000 fans op baseert, blijkt vooral een gevoel. "Bij de vorige wedstrijd kon ik de hele tijd de Oranjebus blijven zien. Die ben ik nu al uit het oog verloren, omdat er vanuit alle hoeken en gaten steeds mensen bijkomen. En ik begon vlak achter de bus."
Stef blijft strooien met superlatieven. "Het is echt geweldig. We worden ook zo goed verzorgd. Voor iedereen is er eten en drinken. De mensen zijn zo gastvrij en vinden het allemaal prachtig om die oranje massa aan zich voorbij te zien trekken. Texas voelt als een stukje Brabant in Amerika."
"Dit is ook ontzettende goede reclame voor Nederland", gaat Stef vol adrenaline verder. Hij werkt voor de Nederlandse overheid om de handel tussen Texas en Nederland te bevorderen.
"Dit is vanuit diplomatiek oogpunt supergoed. Wist je dat Nederland de grootste handelspartner is voor Houston? Jaarlijks praten we dan over 33 miljard dollar. Nederland levert vooral veel apparatuur en Texas gas en olie. Dat ze Nederland nu een sympathiek en feestelijk volkje vinden, kan alleen maar goed uitpakken."
"Het is echt de ultieme verbroedering."
Volgens Stef lopen er ook locals mee in de Oranjestoet. "De plaatselijke voetbalclub en honkbalclub hebben toevallig ook oranjetenues en die zie ik nu ook om me heen. Het is echt de ultieme verbroedering", zegt hij.
"Die Amerikanen doen ook allemaal mee met Frans Bauer en Snollebollekes. Ze hebben geen idee wat ze zingen, maar ze vinden het geweldig. Ik ben echt iedere seconde aan het genieten", zegt hij. "Oh", klinkt het dan ineens abrupt. "Daar is de brandweer, die spuit ons allemaal nat. Een frisse opkikker, heerlijk!"