Vier jaar geëist om verkrachting 14-jarige, maar twijfels over DNA-bewijs
Vijftig jaar is ze inmiddels, maar die dag in 1990 staat nog vers in het geheugen. Een verkrachting laat zijn sporen na. Het misdrijf bleef lang onopgelost. Totdat in Engeland een DNA-match met Willem V. (59) uit Wijk en Aalburg opdook. Dinsdag staat hij voor de rechtbank.
Het slachtoffer is er ook. "Van binnen zitten littekens die ik de rest van mijn leven met me mee zal dragen," vertelde de nu 50-jarige vrouw. De verdachte toonde spijt en schaamte. "Ik vind het verschrikkelijk", zei hij huilend.
Het gebeurde op 30 maart 1990 in het Zuid-Hollandse Bodegraven. De broer van de verdachte had een oogje op de moeder van het slachtoffer. Willem V. (toen 23 jaar) ging bij haar langs. Waarom precies, blijft onduidelijk.
Ziek thuis
De moeder was die dag aan het werk, maar haar 14-jarige dochter zat ziek thuis. Er werd aangebeld door een man, die de woning binnendrong en het meisje dwong de trap op te gaan.
In de slaapkamer van de moeder gooide hij haar op bed. V. zou toen hebben gezegd: 'je hoeft niet te huilen meisje, want het is helemaal niet erg wat ik ga doen. ' Hij trok haar slip stuk, verkrachtte haar en zei dat hij haar dood zou steken als ze zou gillen, zo verklaarde ze later bij de politie. V. vluchtte.
DNA mocht niet bewaard worden
De politie vond sporen van de dader. Die bleef onbekend, tot er in Engeland een DNA-match van V. opdook in een andere zedenzaak. Onterecht, zo bleek al snel. Zijn DNA mocht daarna niet bewaard worden, maar dat gebeurde toch.
De Engelsen deelden dat spoor met de Nederlandse politie. Die vroeg V. om medewerking aan DNA-afname. Dat deed hij vrijwillig. Op 14 mei 2025 pakte de politie hem op in zijn huis in Wijk en Aalburg.
Agenten vonden daar vuurwapens, een speelgoedwapen en een airsoftpistool. Ook daar is de man voor aangeklaagd. Hij zit sindsdien in voorarrest en bekende een paar keer vol schaamte.
Littekens
Dinsdag begon het inhoudelijke proces voor de rechtbank in Den Haag. Het slachtoffer las een verklaring voor. "Je eigen huis hoort je veilige haven te zijn. Ik vroeg mijn moeder smekend of we niet konden verhuizen. Weg van die plek weg van angst. Tot op de dag van vandaag kan ik niet alleen zijn. Voor jou was het een momentopname, spanning, een kick. Voor mij was het angst", vertelde ze. "Van binnen zitten littekens die ik de rest van mijn leven met me mee zal dragen."
V. barstte in huilen uit bij haar verklaring. "Ik vind het verschrikkelijk. Ik kan het niet beseffen. Ik wil hierbij zo mijn excuses aanbieden. Daar zijn geen woorden voor. Het is een opwelling geweest." Hij ontkende dat hij het meisje dwong.
De officier van justitie sprak van een 'uiterst ernstig zedendelict'. Met gevolgen, nog steeds voor de vrouw. De officier neemt het Willem V. ook kwalijk dat hij ontkent dat er geweld was. "Ook nu nog is er beperkte erkenning. Voor dwang neemt hij geen verantwoordelijkheid."
Hij eiste vier jaar cel en hield geen rekening met het tijdsverloop van nu 36 jaar.
De advocaat van de man vindt dat het DNA-bewijs uit Engeland ontoelaatbaar is en onrechtmatig is verkregen. Het is een schending van het grondrecht van zijn cliënt, stelde hij. "Het had er niet mogen zijn". Daarom wil de advocaat dat de man vrijuit gaat. Mocht er toch een straf worden opgelegd, dan een die gelijk is aan zijn voorarrest van inmiddels dertien maanden, was het verzoek.
Uitspraak, 7 juli.
