Edwin (56) mist HandbikeBattle na hartinfarct vlak voor vertrek in Bergeijk

Terwijl honderden armen zich donderdag tot het uiterste aanspannen op de flanken van de Oostenrijkse Kaunertaler Gletsjer, staat Edwin Claassen uit Bergeijk aan de kant. Niet op zijn handbike, zoals de bedoeling was, maar als supporter van zijn teamgenoten van De Libra Bikers. Dat hij überhaupt in Oostenrijk is, mag een klein wonder heten.

Vlak voor vertrek werd de 56-jarige Edwin, die een dwarslaesie heeft, getroffen door een hartinfarct. Meedoen aan de HandbikeBattle, daar trok het lot een wrede streep door. Toch besloot hij mee te reizen met zijn team om hen te steunen. 

De HandbikeBattle geldt als een van de zwaarste uitdagingen voor mensen met een lichamelijke beperking. Op armkracht werken de deelnemers zich twintig kilometer omhoog richting de Kaunertaler Gletsjer, een klim van 867 hoogtemeters. Voor Edwin was die berg meer dan een sportieve uitdaging. "Het was een stip op de horizon na een periode vol tegenslagen", vertelt hij vanuit Oostenrijk.

Even terug in de tijd. Twee jaar geleden, op een warme zomeravond zoals nu, struikelde Edwin over een scheve stoeptegel nadat hij van een feestje naar huis wandelde. De val had enorme gevolgen: hij brak zijn nek en liep een dwarslaesie op.

Sindsdien knokte Edwin zich door een tijd van herstel en acceptatie. Dat hij nooit meer de oude zou worden, dat besef kwam hard binnen.

Met de steun van zijn vriendin werkte hij zich door een zwaar revalidatieproces heen. "Ik zat ruim vijf maanden in de Sint Maartenskliniek in Nijmegen, waar langzaam de beweging terugkeerde in sommige delen van m'n lijf."

"Die biketocht in Oostenrijk staat symbool voor alles wat ik heb moeten overwinnen. Het laat zien dat een beperking geen eindstation is, maar gewoon een andere route. Soms wat steiler, soms met tegenwind, maar zeker niet zonder uitzicht."

Na maandenlang trainen was zijn reis naar het Tiroler Oberland geboekt en lag de berg in zicht. Tot drie weken geleden. "Het was 's morgens vroeg, we hadden net ontbeten", vertelt Edwin. "Opeens voelde ik wat druk op de borst en mijn onderkaak begon heel erg pijn te doen. Toen hebben we de dokter gebeld en die adviseerde meteen 112 te bellen. De ambulance was er snel, ze maakten een hartfilmpje en voordat ik het wist, lag ik in het ziekenhuis en werd ik gedotterd." 

Edwin had een hartinfarct gehad, het gevolg van een verstopte ader. En dat bleek een enorme impact te hebben op de rest van zijn lijf. "Ik had een flinke opdonder gekregen, mijn conditie was zo'n beetje helemaal weg", zegt hij. Hij overlegde met de cardioloog of de biketocht nog haalbaar was. "Die vertelde me dat mijn hartslag absoluut niet boven de 100 mocht komen. Tja, toen was het wel duidelijk, want daar zit je zo aan."

Ondanks dat zijn lichaam hem opnieuw in de steek liet, bleef Edwin er rustig onder. "Nou, dit kan er ook nog wel bij, dacht ik. Weet je, ik ben pas 56 en ik vond een hartinfarct meer iets voor oudere mensen. Maar blijkbaar kan het iedereen overkomen."  

Donderdag gingen de overige vier Libra Bikers alsnog de steile bergwedstrijd aan. Edwin keek toe vanaf de zijlijn en schreeuwde zijn keel schor voor zijn ploeggenoten. "Het was best emotioneel om ze keihard te zien knokken. Ik heb flink gejankt, hoor", geeft hij toe. "Vooral toen ze 's morgens vanaf het hotel vertrokken naar de start en ik alleen achterbleef, dat was een zwaar moment."

Misschien haalde Edwin de finish niet op eigen armkracht. Maar wie zijn verhaal kent, weet dat hij allang een andere overwinning heeft behaald: telkens weer opstaan wanneer het leven hem onderuit haalt.