Dirk werd mishandeld door zijn vrouw en pakte pas na 25 jaar zijn koffers
Jarenlang vertelde de Tilburgse Dirk* niet wat er thuis gebeurde. Hij werd door zijn inmiddels ex-vrouw emotioneel en fysiek mishandeld. Mannen zijn naar schatting in 40 procent van de gevallen van huiselijk geweld het slachtoffer, maar slechts een klein deel stapt naar de politie.
Na ruim 25 jaar huwelijk durfde Dirk eindelijk de stap te zetten: hij pakte zijn koffers en trok de deur achter zich dicht. "Uit angst voor de reactie van mijn ex-vrouw wachtte ik tot ze niet thuis was. Tegelijkertijd voelde ik opluchting."
Steeds meer controle
Volgens Dirk kreeg zijn ex-vrouw steeds meer controle over zijn leven. "Toen we elkaar net kenden, hielp ze me uit de schulden. Geleidelijk bepaalde zij steeds vaker wat ik wel en niet kon doen. Als ik nieuwe schoenen wilde kopen, moest ik daar toestemming voor vragen. Toen ik ontdekte dat er een gps-tracker op mijn telefoon stond, besefte ik pas hoe ver de controle ging." Soms werd de situatie fysiek. "Als we ruzie hadden, kreeg ik weleens een klap."
Toch duurde het jaren voordat Dirk inzag hoe ernstig zijn situatie was. "Collega's vroegen weleens: wil je zo leven? Maar dat kwam niet echt binnen. Ik schaamde me. Misschien wilde ik zelf niet zien hoe ernstig het was."
Eerder maakte Omroep Brabant al de podcast 'Ik sla mijn vrouw' over huiselijk geweld. René heeft jarenlang zijn vrouw en kinderen mishandeld. Karin is jarenlang mishandeld door haar ex. Allebei hebben ze hun eigen verhaal. Ze vertellen openhartig over hun ervaringen.
Waarom mannen vaak zwijgen
Dat Dirk jarenlang zweeg, verbaast Sanne van hulporganisatie Sterk Huis uit Goirle niet. "Mannen vinden het moeilijk om hulp te zoeken door maatschappelijke opvattingen over mannelijkheid, zoals sterk moeten zijn", legt ze uit. "Daarnaast zijn zij soms bang niet serieus genomen te worden, als dader te worden gezien of de relatie met hun kinderen te schaden." Dat blijkt ook uit cijfers: slechts drie procent van de mannelijke slachtoffers meldt zich bij de politie, blijkt uit onderzoek van Blijf Groep, Stichting Wende en Veilig Thuis.
Daardoor blijft mannenmishandeling vaak lange tijd buiten beeld. "Mannen melden zich meestal niet direct met een verhaal over geweld", vertelt woordvoerder Denise Noijens van Neos, een organisatie in Eindhoven die zich inzet voor mensen die vastlopen in de samenleving. "Ze komen bij Neos binnen met stressklachten, somberheid of zorgen rond een scheiding en kinderen. Pas later blijkt dat er sprake is van huiselijk geweld."
De stap naar hulp
Ook Dirk kwam niet met een hulpvraag over geweld bij hulpverleners terecht. Toen Dirk op een dag uit frustratie een deur hard dichtgooide, meldde zijn ex-vrouw dat bij een hulpinstantie. Kort daarna werd hij uitgenodigd voor een gesprek. Voor het eerst vertelde hij zijn verhaal. De reactie van de hulpverleners verraste hem. "Zij zagen geen boze echtgenoot, maar een man die al jarenlang onder druk leefde. Met steun van hulpverleners besloot ik uit huis te gaan."
Op de crisisafdeling en later in de mannenopvang van Sterk Huis werkte Dirk aan zijn herstel. "Voor het eerst hoefde ik niet op mijn woorden te letten. Niemand veroordeelde me en niemand dwong me om te praten." Dirk werkte aan zijn zelfvertrouwen en leerde zijn grenzen beter aangeven. Langzaam bouwde hij zijn leven weer op. "Ik maak contact met nieuwe mensen. Dat lijkt iets kleins, maar voor mij voelt het alsof ik mezelf heb teruggevonden."
Veiligheidsplan voor de toekomst
Sanne vertelt dat Sterk Huis, Veilig Thuis en de politie samen met Dirk een veiligheidsplan opstelden. "Rond zijn sportactiviteiten werden afspraken gemaakt. Zijn ex-vrouw zocht hem op bij de sportvereniging. Iemand van de vereniging heeft haar toen weggestuurd." Dirk vult aan: "Het lijkt me gek om mijn ex-vrouw tegen te komen. Maar ik voel me inmiddels ook krachtig genoeg om een gesprek met haar te voeren."
Dirk kijkt voorzichtig naar de toekomst. Hij doet vrijwilligerswerk in een winkel en verhuist binnenkort naar een eigen appartement. "De gemeente waar ik ga wonen neemt de zorg over. Ik kan daar terecht als ik hulp nodig heb. Voor het eerst in jaren bepaal ik zelf hoe mijn leven eruitziet. Ik kan eindelijk mezelf zijn."
*Dirk is een gefingeerde naam, zijn echte naam is bekend bij de redactie.
