Verdriet om vertrek van ezel Nono: 'Maar hij komt wel heel goed terecht'
Op het fietspad aan de Alleenhouderstraat in Tilburg werd je de afgelopen veertien jaar steevast begroet door ezel Nono. Hij stond er al die tijd samen met paard Missy, maar de dieren moeten weg. De gemeente heeft het gebied nodig als werkterrein voor de renovatie van het viaduct aan de Ringbaan West. En dat gaat eigenaresse Emma-Lee van Huijgevoort niet in de koude kleren zitten: "Ik ben verplicht om hem weg te doen en dat doet vooral heel veel pijn".
Als Emma-Lee donderdagochtend naar het verblijf van haar ezel loopt, begint het dier meteen enthousiast te balken. "Niet in m’n gezicht niezen", lacht ze. Hoewel ze nu nog geniet van zijn aanwezigheid, doet het besef dat hij diezelfde avond weg moet pijn. "Ik heb hem al sinds ik negen ben", vertelt ze. "Het is echt mijn maatje geworden."
"Ik kon niks anders voor hem vinden, dat was allemaal veel te duur."
In al die jaren hebben de twee een hechte band opgebouwd. "Ik kon nergens anders iets voor hem vinden, dat was allemaal veel te duur", vertelt ze met tranen in haar ogen. "En hier blijven kan ook niet, want de gemeente heeft het terrein gewoon nodig. Dat snap ik ook wel."
Voor haar paard Missy vond Emma-Lee al snel een nieuw plekje, maar voor haar volwassen ezelhengst was het lastiger. "Als je hem bij wat vrouwtjes zet, heb je zo een heleboel jonkies. Daar zitten de meeste mensen niet op te wachten."
Na belletjes door het hele land kwam ze uit bij het Ezelpaleis in Baarle-Nassau. "Maar dat kostte wel 700 euro en ik moet het doen met mijn kleine salaris. Daarom heb ik toen niet meteen ja gezegd."
"We hebben eerst gezocht naar een nieuwe plek, maar dat is niet gelukt."
Toen buurtbewoner Cindy van Helvoirt hoorde van de situatie van Nono, wilde ze meteen helpen. "We hebben eerst gezocht naar een nieuwe plek, maar dat is niet gelukt. Toen hoorde ik dat hij naar het Ezelpaleis zou kunnen. Ik stuurde een berichtje in de buurtapp met de vraag of mensen een kleine bijdrage wilden doen om het geld bij elkaar te krijgen."
Ze hoopte dat ze Emma-Lee daarmee kon helpen. Maar dat het zo snel zou gaan, had ze nooit verwacht. "Ik stuurde het berichtje op zaterdagochtend en zondagavond hadden we het bedrag al bij elkaar. Dat is toch ook wel het bijzondere van deze buurt."
"Ik heb Cindy al heel vaak bedankt."
Emma-Lee wist niet wat ze hoorde toen Cindy vertelde dat de buurt haar wilde helpen. "Het heeft me heel goed gedaan. Ik heb Cindy al heel vaak bedankt", lacht ze.
Doordat ezel Nono relatief dicht bij huis wordt opgevangen, kan Emma-Lee regelmatig langskomen. "Ze is hier altijd welkom en ik houd haar goed op de hoogte", zegt Marlhene Mouws, voorzitter van Stichting Het Ezelpaleis. "We gaan hem hier socialiseren en dan kan hij gewoon lekker oud worden en ezel zijn." Hij komt er te wonen met 49 andere ezels, afkomstig uit onder meer Israël en Gaza.
Dat het goed blijft gaan met Nono hoopt ook Emma-Lee. "Ik hoop dat hij een lieve ezel mag blijven en dat hij daar tussen allemaal vriendjes en vriendinnetjes gelukkig blijft." En daar durft Marlhene haar hand voor in het vuur te steken. "Het komt helemaal goed met hem."
