30 jaar na de Herculesramp: verdriet nog altijd voelbaar bij herdenking
Het is deze woensdag precies dertig jaar geleden dat 34 inzittenden van het Belgische Hercules transportvliegtuig om het leven kwamen bij een crash op Vliegbasis Eindhoven. Om de slachtoffers van de Herculesramp te herdenken en stil te staan bij het leed kwamen overlevenden, nabestaanden en hulpverleners woensdagavond samen voor een herdenking.
Bij het monument op Vliegbasis Eindhoven verzamelden nabestaanden, overlevenden en hulpverleners zich die bij de ramp waren. De herdenking van de Herculesramp vond plaats op de plek waar het dertig jaar geleden zo vreselijk misging.
Met ingrijpende woorden, muziek en het leggen van bloemen werden de slachtoffers herdacht. Om 18.03 uur vloog ook een militair vliegtuig over de vliegbasis als eerbetoon aan de inzittenden. Op dat exacte tijdstip ging het precies dertig jaar geleden mis.
Op Brabant+ kun je de herdenking van de Herculesramp terugkijken.
Journalist Hans Matheeuwsen schreef het boek 'De vergeten ramp' en ziet dertig jaar later nog altijd de impact daarvan. "De Herculesramp komt zelden voor in het rijtje van grote rampen die Nederland troffen. Nabestaanden en overlevenden hebben daar wel eens last van. Het is ook een gebrek aan erkenning”, vertelde hij in gesprek met Omroep Brabant.
Voor Carla Auer heeft de vliegtuigramp al die jaren later nog grote gevolgen. Ze zat als verpleegkundige in de tweede ambulance die op 15 juli 1996 rond 18.25 uur aankwam op Vliegbasis Eindhoven. Kort daarvoor was het transportvliegtuig neergestort, maar dat er naast de vierkoppige bemanning ook nog 37 leden van het Fanfarekorps Koninklijke Landmacht aan boord waren, bleek pas veel later.
In deze video zie je hoe het zo vreselijk mis kon gaan op 15 juli 1996.
Niet direct duidelijkheid
Door de brand die na de crash uitbrak, overleefden 34 inzittenden de crash niet. Voor Carla is het een groot trauma dat zij de inzittenden niet direct hebben kunnen helpen. Ze is voor haar leven getekend en hield zelfs PTSS over aan de ramp. "Als ik sirenes hoorde, had ik al buikpijn", zei ze eerder tegen Omroep Brabant.
Nathalie de Cloe overleefde de Herculesramp, maar verloor haar broer Eric. Dat is jaren later nog altijd moeilijk te bevatten voor haar en haar ouders. Ik zie mezelf eerst als iemand die haar broer is verloren en daarna pas als een overlevende van de Herculesramp. Ik zie het ook bij mijn ouders, de lol is er wel vanaf als je als ouders zoiets meemaakt. Dat is uiteindelijk wat je tekent", vertelde ze.
