Hoe een feestje met vrienden een festival werd: 'Je hoort er meteen bij'
In 1966 vonden jongeren uit Deurne het wel erg vervelend dat de schooltijd voorbij was en ze afscheid van elkaar moesten nemen. De boezemvrienden besloten een sociëteit op te richten om contact te houden. Na enig sputteren van de gemeente, mochten ze in de restanten van een oud kasteel gaan zitten. Iedere zomer was er een bescheiden feestje. En dit feestje groeide uit tot een festival van drie dagen. Dit weekend beleeft het festival haar vijftigste editie.
De Walhalla Zomerfeesten kent inmiddels een roemrucht verleden. Grote namen kwamen spelen op het kleine podium in Deurne, Doe Maar en De Dijk bijvoorbeeld. En dus wil de organisatie met deze jubileumeditie vanaf deze vrijdag opnieuw uitpakken. BZB komt spelen en Pater Moeskroen. Tachtig vrijwilligers, allemaal in de leeftijd van 16 tot 30 jaar bouwen druk aan het festivalterrein bij de oude kasteelruïne.
In de restanten van het kasteel zit een klein kroegje, veel scholieren komen daar nog altijd elke vrijdag naartoe. “Het zijn vooral scholieren van het Willibrord Gymnasium”, zegt voorzitter Isabel van Oosterhout van de Walhalla Zomerfeesten. “Maar iedereen is welkom.” De meeste leden vloeien vanzelf af na hun dertigste. Walhalla wordt in Deurne echt gezien als een feest door jongeren.
Maar een klein vriendenfeestje is het al lang niet meer. Het podium wordt door professionals gebouwd, de EHBO en de beveiliging is ook professioneel. En ook het bestuur van Walhalla heeft hoofdbrekens over de vergunning, die steeds ingewikkelder wordt, een kwestie waar veel evenementen mee kampen.
“De gemeente denkt in scenario’s”, zegt Isabel. “Wat als dit gebeurt? Wie doet dan wat? Daar moet je een goed verhaal over kunnen vertellen. En dat is veel denk- en regelwerk.” Ook de restanten van het kasteel, een monument, zorgt voor beperkingen. “We wilden een keertje een vlammenwerper”, zegt Isabel. “Maar daar hebben we toch maar van afgezien. We hebben het niet eens gevraagd, volgens mij.”
Voor de komende vijftigste editie gaat Walhalla extra uitpakken. “Normaal gesproken is de zondag meer een familiedag”, zegt Isabel. “Maar we hebben extra bands gestrikt. Het festival krijgt een rock-metaltintje. Coverbands die Limp Bizkit, Linkin Park en de Foo Fighters spelen bijvoorbeeld.”
Ook hoopt Isabel op veel oude leden van de sociëteit die langskomen. “Veel mensen werken niet meer actief mee aan de zomerfeesten, maar steunen het bijvoorbeeld nog wel financieel.” Op twee grote LED-schermen en doeken komen foto’s uit de oude doos voorbij. En de organisatie heeft speciale merchandise ontwikkeld.
Isabel hoopt dat Walhalla een mooie toekomst tegemoetgaat. “Ik hoop dat we volgend jaar weer gave bands hebben. En dat veel mensen erachter komen hoe leuk de Zomerfeesten zijn.” Ook hoopt ze dat jongeren in andere dorpen aangestoken worden om eens een feestje te organiseren. “Het is erg leuk en je leert er heel veel van. Hoe je met leveranciers omgaat, de sponsoring regelt of de media te woord staat. En je kunt je creativiteit hier helemaal los laten gaan.”
Walhallamensen zijn vrienden voor het leven, zo lijkt het. “Je kunt hier gewoon alleen binnen komen lopen en je hoort er gewoon bij”, zegt Isabel. “Je bent zo opgenomen in de groep, er is niemand die er buiten valt.
In het archief van Omroep Brabant vonden we deze bijdrage over de Walhalla Zomerfeesten in 2007:
