Dit verborgen paradijs moet verdwijnen, eigenaresse moet tuinen weghalen
Het Verborgen Paradijs, de tuinen van Marie-Christien Kop in het natuurgebied bij Son en Breugel, moeten teruggebracht worden naar de oorspronkelijke staat. De gemeente wil dat het weer ‘gewoon’ natuur wordt, zonder alle bouwwerken, paadjes en plantensoorten die daar oorspronkelijk niet voorkomen. De rechter heeft de gemeente daar nu gelijk in gegeven. “Dit is een grote klap. Ik ben er verdrietig van”, vertelt Kop.
De natuurliefhebber kocht de privétuin ter grootte van een voetbalveld zo’n 16 jaar geleden, inclusief veertien bouwwerken, zoals een kas, theehuis en een kippenhok. Een plek om even helemaal tot rust te komen voor haar, maar ook fietsers en andere rustzoekers wisten de verborgen plek te vinden.
De gemeente Son en Breugel bleek er uiteindelijk minder gelukkig mee en besloot te gaan handhaven. “De beplantingen in het Verborgen Paradijs worden gezien als exoten en vormen een bedreiging voor onze inheemse flora en fauna. Ze zijn in strijd met de natuurdoelstellingen", zo liet burgemeester Suzanne Otters-Bruijnen eerder weten.
"Ik had het gevoel: dit komt goed.”
Alles moest worden ontmanteld: van huisjes tot kippenschuurtjes en van verharde wandelpaden tot aan de exotische planten. Deed ze dat niet, dan kon de dwangsom oplopen tot 38.000 euro.
Via de rechter hoopte ze af te kunnen dwingen dat er één huisje mocht blijven staan en het hoofdpad daarheen mocht blijven liggen. Daarnaast wilde Kop met de rechtszaak tijd ‘kopen’ om al het andere alvast op te ruimen. Zolang het onder de rechter was, mocht de gemeente namelijk niet handhaven.
De rechter geeft de gemeente nu gelijk. De moestuin, kruidentuin en bloementuin moeten weg. Ook moeten alle bouwwerken, zoals de brocantewinkel, het zogenoemde kookgebouw en de kippenschuur afgebroken worden.
Kop is geraakt door de uitspraak. “Dit is een grote klap. Ik ben er verdrietig van. Ik had gehoopt dat ik het Kookgebouw, het oudste gebouw, inclusief het hoofdpad had mogen houden. Dit gebouw staat er namelijk al vijftig jaar. Ik had het gevoel: dit komt goed.”
De liefhebber is inmiddels al een jaar bezig met ontmantelen. Een deel van de tuin is opgeruimd en bezoekers komen er niet meer. “Wij hebben echt niet stilgezeten. Ik denk dat we inmiddels al ver over de helft zijn.”
"Inmiddels hebben we al 47 aanhangers vol naar de stort gebracht.”
Volgens haar valt het opruimen vies tegen. “Er is geen stroom. We zijn alleen al maanden bezig geweest om de betonvloeren met de hand uit te bikken. Dat kost veel tijd en energie. Inmiddels hebben we al 47 aanhangers vol naar de stort gebracht.” Alles met de grond gelijkmaken met een bulldozer is voor haar geen optie: “Die machines zijn niet te betalen.”
Kop wil het er niet bij laten zitten en gaat in hoger beroep. Niet meer om de bouwwerken of de paden te sparen, maar om tijd te kopen. “We willen meer tijd krijgen om het paradijs op te ruimen. Ik wil geen narigheid, want dan moet ik dwangsommen betalen. Dat wil en kan ik niet.”
"Ik neem straks mijn picknickmand en -kleedje mee, met een kan thee."
Over een jaar hoopt ze alles opgeruimd te hebben. Hoe het er dan uitziet? “Het wordt een mooie wilde bloementuin: een walhalla voor bijen en andere insecten.”
Ze wil het niet verkopen. “Ik heb er destijds de hoofdprijs voor betaald met al die gebouwen. Het aankoopbedrag krijg ik er nooit voor terug, dus het blijft lekker voor mijzelf. Ik neem straks mijn picknickmand en -kleedje mee, met een kan thee. En dan ga ik op die manier maar genieten van de rust hier.”
Een woordvoerder van de gemeente Son en Breugel reageert tevreden: “De uitspraak van de rechtbank bevestigt dat het besluit van de gemeente om te handhaven terecht is genomen. We gaan nu bekijken hoe we hiermee omgaan. Omdat het om een individuele casus gaat, doen we hierover en over het verdere vervolg in het kader van privacy geen uitspraken.”
Marie-Christien gaf Omroep Brabant in 2024 een rondleiding in de tuin:
