Marcel zocht na scheiding negen jaar naar een huis: 'Tussen wal en schip'
Telkens weer moest Marcel Ruwers uit Beek en Donk zijn boeltje pakken. De 48-jarige vader van twee kinderen verhuisde in negen jaar tijd negen keer. Na een scheiding kon hij geen permanente woning vinden. Aanstaande zaterdag dreigde hij opnieuw dakloos te worden. Hij deed een dringende oproep op Facebook, met succes. "Via mijn netwerk heb ik toch op het nippertje een huis in de buurt gevonden, maar dit is een groot maatschappelijk probleem."
Daar zijn verschillende instanties het mee eens. De Woonbond, de Kinderombudsman en Defence for Children zeggen dat veel ouders na een scheiding dakloos worden. De Woonbond en Kinderombudsman hebben geen exacte cijfers, maar Defence for Children behandelde in 2025 ruim tachtig zaken.
"In veel gevallen gaat het om moeders met kinderen", zegt een woordvoerder van Defence for Children. "Maar vaders komen ook voor. Het lukt sommige ouders, ondanks grote inspanningen, niet om passende woonruimte te vinden." Het woningtekort en de strenge regels rondom urgentie spelen de ouders parten.
"Het is al negen jaar knokken om een huis te hebben."
Marcel zag zijn leven bijna uit elkaar vallen omdat hij geen permanente woning kon vinden. De succesvolle recruiter met een eigen bedrijf zit nu in de Ziektewet. "Het was negen jaar knokken om een huis te hebben."
Een scheiding in 2017 maakte een einde aan het gezinsleven van Marcel. Maar dankzij zijn goede inkomen kon hij destijds nog zelf huizen regelen. "Het is heel moeilijk als alleenstaande vader", zegt hij. "Ik werd vaak niet eens uitgenodigd om een huis te bezichtigen."
Een makelaar legde volgens Marcel wel eens uit waarom hij telkens werd afgewezen. "Als een huisbaas kan kiezen tussen tweeverdieners of een alleenstaande vader, dan kiest hij ook voor zekerheid, tweeverdieners zijn dan beter." Marcel zegt het nu beter te hebben getroffen: hij krijgt een permanent huurcontract.
"Dit kan toch ook niet de bedoeling zijn?"
Marcel is niet te spreken over de overheid. Gesprekken met de gemeente leverden niets op, ook werd zijn urgentie-aanvraag bij de woningbouw afgewezen. "Als je hulp nodig hebt, is er gewoon niks", zegt hij boos. "Als je iets moet betalen, is de overheid er als de kippen bij, maar als je hulp nodig hebt, sta je er alleen voor."
Marcel stuurde een brandbrief naar de gemeente Laarbeek. Ook ging hij er op gesprek. "Maar dan krijg je een vriendelijke ambtenaar die uitlegt wat de regels zijn en waarom ze niks voor je kunnen doen. Ik snap dat er regels zijn, maar dit kan toch ook niet de bedoeling zijn? Ik viel de hele tijd tussen wal en schip. De kinderen maakten zich meer zorgen om mij dan om henzelf."
De gemeente Laarbeek laat weten op de hoogte te zijn van de situatie van Marcel, maar in de gemeente zijn geen woningen beschikbaar. In de regio van Marcel behandelt de woningbouwstichting de urgentieaanvragen. Die wil niet ingaan op de persoonlijke situatie van Marcel.
"Wij zetten ons dagelijks in om de woningnood tegen te gaan", zegt een woordvoerder van de woningbouwstichting. "Denk aan het toevoegen van woningen. Tegelijkertijd is er sprake van schaarste die we zo evenwichtig en transparant mogelijk moeten verdelen. Dit neemt niet weg dat dit tot schrijnende situaties kan leiden."
