'Ons Corry' Konings wordt 75: 'Ik blijf gewoon lekker zingen' in Berkel-enschot

"Een stukje gebak hoort erbij." In de keuken van haar villa in Berkel-Enschot snijdt Corry Konings royale stukken voor haar gasten. Het taartje heeft ze speciaal voor de gelegenheid in huis gehaald. "Vooruit, ik doe ook mee", besluit ze terwijl ze zelf ook een stuk pakt. Met koffie en gebak binnen handbereik kan het interview beginnen. "Echt, word ik 75? Kunnen we het niet gewoon omdraaien?" Een gulle lach van de Koningin van het Levenslied vult de woonkamer.

Aanstaande dinsdag wordt Corry 75 jaar. De geboren Bredase blijft er nuchter onder. "Ik weet dat het zo is maar ik voel me er niet naar." Om er lang bij stil te staan heeft ze ook geen tijd want zelfs op haar verjaardag staat er 'gewoon' een optreden gepland. "Die afspraak was al gemaakt. Er komen nog genoeg dagen waarop ik het kan vieren."

Buiten schijnt inmiddels de zon breeduit over haar achtertuin. "Ik moet eigenlijk nog de kastanjes van de tennisbaan oprapen", stelt ze vast wanneer ze naar haar paradijsje buiten kijkt.

Het bewijst dat Corry nog altijd een bezige bij is. Want naast 'rommelen in de tuin' draait ze met gemiddeld zo’n tien tot elf optredens per maand ook nog volop mee op de Nederlandse podia. "Stilzitten, kan ik altijd nog."

Al ruim zestig jaar staat Corry op de bühne. Het bewijs van haar indrukwekkende carrière is te vinden op een grote plank naast de voordeur in de hal. Tussen de Edison, Rembrandt, verschillende BUMA Awards en talloze gouden platen prijkt sinds kort een nieuwe onderscheiding: een gouden plaat voor maar liefst tien miljoen streams van haar evergreen Ik krijg een heel apart gevoel van binnen. 

"Daar ben ik ontzettend trots op. Het nummer is inmiddels vijftig jaar oud, maar nog altijd springlevend." Ook met haar nieuwste single Er hangt iets in de lucht (Amore) weet ze het publiek enthousiast te krijgen. "Ik vind het prachtig om op een festival te staan en duizenden jonge mensen mijn liedjes uit volle borst te horen meezingen. Ze kennen niet alleen de nummers, ze willen ook allemaal met me op de foto. Dat mijn muziek al die generaties blijft bereiken, vind ik heel bijzonder."

"Willen jullie trouwens nog koffie?", onderbreekt ze zichzelf haast verontschuldigend voor haar enthousiaste spraakwaterval. Gastvrijheid staat in huize Konings tenslotte hoog in het vaandel.

"Ik ben en blijf natuurlijk een echte Brabantse. Ik ben geboren en opgegroeid in Breda en vanaf mijn vijftiende heb ik met heel veel plezier bij mijn oom en tante in Sint Willebord gewoond. Hier is ook mijn carrière begonnen met Corry en de Rekels. Ik krijg trouwens nog altijd een heel apart gevoel van binnen wanneer ik er ben. Dat geldt ook voor de wijk Westeinde in Breda."

Terwijl Corry nog even mijmert over haar beginperiode waarin ze haar ontdekker Ries Brouwers en mentor Pierre Kartner niet onvermeld wil laten, gaat binnen plotseling de bel van de poort.

Een groepje scholieren staat bij het huis omdat ze met hun beroemde streekgenoot op de foto willen. "Hahaha, dat hadden ze me gisteren gevraagd toen ik in tuin aan het werk was. Maar ik zag er niet uit in mijn werkkleren. Vandaar dat ze vandaag terug mochten komen."

Eenmaal tussen de jonge fans op haar oprit straalt de zangeres van oor tot oor. "Hoe leuk is dit? Ik vind het fantastisch! Sowieso dat ik in goede gezondheid deze leeftijd mag bereiken. Ik hoop dat ik nog lang kan blijven genieten van mijn kinderen, kleinkinderen en van mijn fans."

'Ons Corry' is dan ook nog lang niet van plan om te stoppen. "Zolang mijn stemmetje het doet, blijf ik lekker zingen. Willen jullie misschien nog koffie of iets fris?"