Deze hulpboeren verruilen de koeienstal voor giraffen en neushoorns in Bladel

Safaripark de Beekse Bergen, rond lunchtijd. Zeven giraffen buigen hun nek over het hek en steken hun lange tong richting het groenvoer. Onverschrokken staan Ruben, Lobke en Maarten bij de metershoge dieren. Met een bak andijvie in hun handen voeren ze rustig het ene blad na het andere. Voor de drie 'hulpboeren' is het een bijzondere werkplek. Ze zijn verbonden aan zorgboerderij De Pinken in Bladel, maar steken hier in Hilvarenbeek ook de handen uit de mouwen. 

Voor het drietal en de rest van het hulpboerenteam begint de dag vroeg. De eerste septemberzon prikt voorzichtig door de bomen, maar op zorgboerderij Bij de Pinken is al volop bedrijvigheid. Op het erf klinkt het luidkeels gemekker van de kalfjes: ze hebben honger, het is tijd voor melk. De hulpboeren gaan aan de slag, ze weten wat ze te doen staat. Het zijn mensen die om verschillende redenen wat extra steun kunnen gebruiken, maar hier gewoon meedraaien met het dagelijkse boerenleven. 

Tussen de melkkoeien, geitjes, katten en kippen vinden ze ritme en houvast. En misschien nog wel belangrijker: steeds meer vertrouwen in zichzelf en in de toekomst. Janneke Suy begeleidt samen met haar man Arjan Geenen en hun team de hulpboeren.

"We bieden een veilige plek waar iedereen zich welkom voelt, mag groeien in eigen tempo en vooral: gewoon zichzelf mag zijn", vertelt Janneke. Het wekelijkse tripje naar het safaripark is een enorme opsteker, weet ze. "Ze gaan er ontzettend graag naartoe. En tegelijkertijd kunnen ze zo hun horizon wat verbreden."

"Het is toch wat anders dan koeienpoep rapen, nu is het gorillastront", grapt de boerin. "Daarnaast maken ze de waterbakken schoon, snijden fruit voor de dieren en als het heet is, maken ze ijsjes. Anderen prikken weer afval en zorgen dat de paden in het park netjes blijven." 

In totaal werken negen cliënten van Bij de Pinken bij de Beekse Bergen. Lobke, Ruben en Maarten zijn degenen die dit keer helpen. Ze hebben hun uniform al aan en zijn niet te onderscheiden van de andere verzorgers in het dierenpark. Giraffes, brullende leeuwen en zebra's, ze komen er héél dichtbij: wel even wat anders dan een dag op de boerderij. Maar de hulpboeren vinden het cool en een mooie afwisseling.

Het is fysiek best aanpoten. Meestal beginnen ze met het uitmesten van de stallen. Lobke gaat naar de immens hoge giraffenkooi en Ruben wandelt met schep en kruiwagen het verblijf van de neushoorns binnen. Het is een flink hok en de kruiwagen zit binnen no time vol met keutels. "Ik hoef gelukkig niet alles op te ruimen, want neushoorns poepen en plassen alleen in deze hoek", wijst hij. Of het stinkt? "Nee hoor, ik ben wel wat gewend met al die koeienpoep", grijnst hij.

Bij Lobke staan de giraffen buiten nieuwsgierig naar haar te kijken. "Ze hopen op een lekker hapje, maar dat krijgen ze straks pas", weet ze. "Vooral brandnetels, daar zijn ze dol op. Die plukken we dan in het park. En als het heet is, maken we ijsjes voor de dieren."

Dierverzorger Arianne van den Boogaard van de Beekse Bergen is erg blij met de samenwerking. "Toen we ongeveer tweeënhalf jaar geleden werden benaderd met de vraag of de mensen bij ons konden komen werken, wilden we eerst even kijken hoe het er bij de boerderij aan toeging en wat de hulpboeren precies in hun mars hadden. Kunnen ze het tempo een beetje bijbenen, welke klusjes kunnen ze doen en voelen ze zich fijn bij ons?"

 "Al na de eerste keer wisten we: dit is een succes", vervolgt ze. "Iedereen voelt zich gewaardeerd en we grappen onderling wat af. We zijn heel dankbaar voor hun hulp. Ze zijn écht onderdeel van het team."