Gevangene steekt bewaarder in hals: 'Kinderen waren bijna vader kwijt'
Uit het niets werd een bewaarder op tweede kerstdag gestoken door een gevangene in de PI Vught. Met een zelfgemaakt mesje sneed Mark B. (33) de hals van de bewaarder open. Gelukkig voor hem kwam er snel hulp en kon Mark B. zijn cel in worden geduwd. De bewaarder raakte gewond, maar had het geluk dat het mes niet zo diep kwam dankzij de kraag van zijn tenue.
Woensdag in de rechtbank in Den Bosch werd duidelijk wat voor man verantwoordelijk is voor die nare steekpartij met kerst. Mark B. blijkt een schuchtere man van 33 jaar met een woeste baard. Hij praatte heel zachtjes en uit alle rapporten werd duidelijk dat het hier om een man gaat met heel veel en heel grote problemen.
De grote vraag in de rechtszaak was of Mark B. wel toerekeningsvatbaar was toen hij de bewaarder neerstak. Een deskundige legde uit dat Mark veel problemen heeft. Hij lijdt aan schizofrenie, heeft psychotische problemen, adhd, een verstandelijke beperking, hechtingsproblemen en een verslaving. Alle diagnoses schieten tekort om zijn problematiek volledig te verklaren.
Honger
Uit het psychiatrisch onderzoek kwam naar voren dat Mark al langer het idee had iemand te vermoorden en die drang als een soort ‘hongergevoel’ of lust beschreef. De deskundige noemde hem dan ook fors verminderd toerekeningsvatbaar.
B. had er wel spijt van dat hij de bewaarder gestoken had, vertelde hij aan de rechters. Hij zag de hele situatie nu anders, vanwege andere medicijnen, zei hij, maar eerder verklaarde hij nog dat hij spijt had dat het niet gelukt was om de bewaarder te doden.
B. vertelde dat hij niet van te voren bedacht om hem te steken. Wel bouwde hij die tweede kerstdag scheermesjes om tot een levensgevaarlijk mes en dat lijkt dan weer verdacht veel op een plan, zo opperde de officier van justitie.
Hoge opkomst
Zo ging het de hele zitting: het bleef onduidelijk waarom Mark B. zo boos was die tweede kerstdag, waarom hij dat mes maakte en waarom hij stak. Wel werd duidelijk dat de bewaarder veel geluk heeft gehad. In de hals zitten een grote slagader en veel zenuwbanen naar de hersenen. De steekpartij had ook anders kunnen aflopen dan een oppervlakkige snijwond van zo’n acht tot negen centimeter.
De zaak heeft veel indruk gemaakt op de bewaarder en ook op zijn collega’s, getuige de grote opkomst bij de zitting. Voor de bewaarder was het een emotioneel moment toen de officier van justitie zijn slachtofferverklaring voorlas. Zijn kinderen waren bijna hun vader kwijt, zo werd voorgelezen. “Ik gaf je twee scheermesjes en gaf je een boks. Tot over een week, zei ik, want ik heb even vakantie. Daarna stak je me dwars door m’n vest in mijn hals. Gelukkig is erger voorkomen omdat er snel hulp was.”
Ben jij geïnteresseerd in rechtbankverhalen? Abonneer je dan op onze podcast en mis niks over criminaliteit en rechtszaken in Brabant.
“Je had spijt dat het niet gelukt was en dat is ondraaglijk voor mij”, schreef de bewaarder ook. “Die honger om te doden blijft in jou. Je blijft een gevaar en ik wil niet dat anderen gevaar lopen. Jij hoort niet op vrije voeten.”
Mark B. wilde niet reageren op wat zijn bewaarder hem vertelde. Zijn advocaat legde uit dat het allemaal niet zo simpel is. Mark had veel spanning in december. Hij mocht bijna de PI verlaten en dat zag hij niet zitten en misschien moest hij dan maar ‘iets doen’ om te kunnen blijven, zo was een van de theorieën waarom hij de bewaarder had gestoken.
Rotleven
Duidelijk werd dat Mark, kort gezegd, een rotleven heeft gehad. Zijn advocaat somde het op: geboren uit een verkrachting, vele slechte stiefvaders gehad, met acht jaar al alcohol drinken, vanaf z’n dertiende aan de softdrugs en later harddrugs met altijd veel geweld in huis.
Dat hij de jeugdinrichting, waar hij op zijn zeventiende in belandde, de mooiste tijd van z’n leven noemde, zei wel genoeg. “Hij heeft geen schijn van kans gehad op een goeie ontwikkeling”, maakte zijn advocaat duidelijk.
Over de uitkomst van de rechtszaak was niet veel discussie. Zowel justitie als de verdediging vinden dat Mark langdurig behandeld moet worden. En met zoveel problemen en hoge kans op agressie kan dat alleen maar via tbs met dwangverpleging. Wat justitie betreft moet Mark eerst nog twee jaar cel uitzitten, maar zijn advocaat pleitte ervoor Mark zo snel mogelijk op te nemen in een tbs-kliniek.
Mark legde zich er bij voorbaat al bij neer. “Het is niet erg, maar wel jammer van die lange tijd.”
De uitspraak is op 30 september.
Hier lees je alle verhalen van Omroep Brabant over misdaad en criminaliteit.
