Tessa (33) is dakloos, sinds 8 weken slaapt ze in een park in Eindhoven
Tessa Rompas (33) uit Eindhoven leeft sinds acht weken op straat. Ze is dakloos en slaapt in de bosjes in een park. Dit is niet voor het eerst, eerder heeft ze ook al een tijd in parkeergarages geslapen. Nu zingt ze liedjes op straat om wat geld te verdienen voor wat te eten en drinken.
Het ging best een tijd goed met Tessa toen ze in Delft woonde samen met haar vriend, met wie ze acht jaar een relatie had. Maar toen die relatie onlangs uitging, kon ze de huur alleen niet meer ophoesten. Ze stond ingeschreven voor een woning in Eindhoven, maar om in aanmerking te komen moet je die inschrijving jaarlijks verlengen en dat had ze niet gedaan.
“Ik kom hier vandaan en wilde heel graag terug naar Eindhoven. Omdat ik me jaren geleden al had ingeschreven, dacht ik dat ik wel kans zou maken. Ik wist niet dat ik mijn inschrijving actief moest houden. Dat is gewoon heel erg stom van mij. Ik heb een domme fout gemaakt.”
Ze kon nadat haar relatie stuk liep even tijdelijk bij een vriend in Maassluis logeren, maar daar moest ze op een gegeven moment ook weg. Aangekomen in Eindhoven, bleek dat ze daar niet terechtkon omdat ze niet in de gemeente staat ingeschreven.
"Eerder had ik een tent, maar die is helaas gestolen."
“Het is wel hard en guur. Ik slaap alleen in de bosjes in een park. Het is mij drie keer overkomen dat ik in de regen moest slapen, dat is wel heel rot", vertelt Tessa. Ze heeft een emmer waar ze haar behoefte in doet. En een paar tassen met spullen, zoals haar gitaar en wat kleding.
Ze laat haar slaapplek zien, verstopt in een park in het centrum van Eindhoven. Er hangen wat plastic zakken, een paar lege blikjes fris en kleding. “Ik heb ook een sheltersuit gekregen van een organisatie die zich inzet voor daklozen. Dat is een warme jas die ook als slaapzak dient. Dat is echt fijn. Eerder had ik ook een tent, maar die is helaas gestolen.”
Tessa is haar hele leven depressief en suïcidaal geweest en op haar dertiende werd ze voor het eerst opgenomen in een instelling. In totaal is ze wel meer dan tien keer opgenomen geweest. Soms gaat het een periode goed maar toch is ze meerdere keren weer afgegleden en op straat beland.
In totaal heeft ze vijf jaar op straat geleefd, schat Tessa in. “Ik was heel erg drugsverslaafd, ik gebruikte wel acht soorten drugs en ook alcohol en wiet, maar je ziet er zoveel mensen aan kapot gaan, dat wil ik niet meer.” Ze geeft aan onlangs gestopt te zijn met verdovende middelen. “Ik heb Jezus Christus nu als verlosser omarmd. Liefde is heel genezend. Ik heb de drugs niet meer nodig.”
Nu loopt Tessa de hele dag door het centrum van Eindhoven. Haar voeten zitten vol wondjes, ze heeft geen goed schoeisel en ze loopt heel erg langzaam. Overdag kijkt ze in containers of ze daar spullen kan vinden. Ook is ze vaak in de bibliotheek te vinden.
"Ik ben eigenlijk best gelukkig, maar het is gewoon zwaar."
Ze gaat weleens naar een inloophuis en naar de kerk. Ook krijgt ze soms wat te eten van voorbijgangers. “Ik voel me wel sterk genoeg om uit de situatie te komen. Maar er zijn zat mensen die ik tegenkom die de hoop op een normaal leven wél hebben opgegeven." Ze doelt vooral op daklozen uit het buitenland, waarmee ze contact heeft. "Die spreken de taal niet en weten niet wat hun rechten zijn."
"Ik ben eigenlijk best gelukkig", geeft Tessa aan. Wel noemt ze haar situatie "gewoon zwaar". Wat ze wil benadrukken is dat dakloosheid niet iets is om je voor te schamen: "Er zijn zoveel mensen dakloos. In principe kan het iedereen overkomen. Ik hoop dat ik over een paar weken wel weer een plek heb." Voor de winter heeft ze in elk geval al iets geregeld: dan kan ze bij een vriend logeren.
