Ramon Roks krijgt Regenboog Award: ‘Je mag queer zijn en bij de kerk horen’
Vorig jaar bleef de deur van de kerk in Roosendaal voor hem gesloten. Zondag kreeg Ramon Roks (29) in zijn geboortestad de gemeentelijke Regenboog Award. Ramon geniet landelijke bekendheid als voorvechter van de belangen van de LHBTIQ+-gemeenschap binnen de kerken in Nederland. “Nee, het woord revanche wil ik niet gebruiken. Ik zie het vooral als erkenning vanuit de Roosendaalse samenleving. Dat voelt heel fijn.”
Vorig jaar baarde Roks opzien met een queer bedevaartstocht van Roosendaal naar Oudenbosch. Zo'n veertig deelnemers deden eraan mee. Maar de start in Roosendaal verliep anders dan gehoopt. De groep werd door het plaatselijke kerkbestuur geweigerd in de Mariagaardkapel.
Afwijzing was pijnlijk
Voor Roks kwam deze boodschap extra hard aan. “Ik ben er 29 jaar geleden gedoopt door een priester die nota bene ook lid was van het Werkverband van Katholieke Homo-Pastores. We wilden die dag in de kapel samenkomen om te bidden, net zoals dat op hetzelfde moment gebeurde in Rome", vertelt Roks. "Hier kregen LHBTIQ+-katholieken ruimte om gezamenlijk hun geloof te vieren. En dan kan het in Rome wel en in Roosendaal niet? De afwijzing was zeker pijnlijk.”
In Oudenbosch wachtte de groep vervolgens een heel andere ontvangst. Daar gingen de deuren van de basiliek wel open. De pelgrims werden met open armen ontvangen en konden deelnemen aan een gebedsdienst in de kerk.
Nog altijd echte Roosendaler
Roks woont inmiddels in Amsterdam maar zijn band met Brabant is sterk. Hier werd hij geboren en groeide hij op. Als jongen was hij misdienaar in de Onze-Lieve-Vrouwekerk, de Paterskerk aan de Kade. Later werd hij er actief in het bestuur. “Eigenlijk is daar mijn liefde voor de kerk en voor het pastorale werk ontstaan”, vertelt Roks.
Na de middelbare school ging Roks theologie studeren. Zijn betrokkenheid bij de kerk groeide en uiteindelijk koos hij bewust voor de priesteropleiding. De opleiding bleek uiteindelijk niet de plek waar hij verder kon. Door de weerstand die hij kreeg vanwege zijn openlijke inzet voor queeracceptatie zag hij geen andere uitweg meer dan te stoppen.
Roks is inmiddels werkzaam als geestelijk verzorger in een verzorgingshuis in Heemstede. Hij zet zich landelijk in voor de acceptatie van LHBTIQ+-personen binnen de kerk, als bestuurslid van het Werkverband van Katholieke Homo-Pastores en bij Religious Pride tijdens Pride Amsterdam.
Zijn openheid heeft hem binnen de katholieke kerk veel problemen opgeleverd. Toch vindt Roks het belangrijk een voorbeeld te zijn voor jongeren die worstelen met hun identiteit en geloof. “Geloof en queer sluiten elkaar niet uit. Jongeren die zich hierin herkennen, moeten voorbeeldfiguren hebben. Ik heb die zelf namelijk ook gehad.”
"Ik hoop dat de kerk zich niet verder vervreemdt van de samenleving.”
Hoewel Roks zich niet langer in kan zetten binnen de Rooms-Katholieke Kerk, blijft hij actief binnen het geloof. Hij gaat voor in protestantse en oecumenische kerken en bij roze vieringen. Ook voert hij tijdens Pride pastorale gesprekken. Daarnaast schreef hij mee aan het boek Imago Queer, waarin queer theologen laten zien hoe de Bijbel ook inclusief kan worden gelezen.
Tot nu toe weigeren de bisschoppen al decennialang in gesprek te gaan met het Werkverband van Katholieke Homo-Pastores. Roks houdt een sprankje hoop dat het tij ooit zal keren. “De waardering uit de Roosendaalse samenleving geeft hoop. Ik hoop dat de kerk zich niet verder vervreemdt van de samenleving.”
