Kapper Marvin trekt de straat op om daklozen gratis te knippen
Kapper Marvin Bahora (24) heeft een eigen zaak in Bergeijk, Barbiershop Marvora. Toch trekt hij regelmatig naar grote steden om daklozen een goede dag te bezorgen met een gratis knipbeurt. “Mij gaat het voor de wind. Ik wil mijn geluk delen met mensen die het minder getroffen hebben.”
Deze keer loopt hij met schaar en tondeuse door het centrum van Eindhoven. Marvin heeft een haviksoog ontwikkeld voor mensen die balanceren op het randje van de maatschappij. Niet de voorbijgangers trekken zijn aandacht, maar juist de mensen die stil op een bankje zitten of tegen een muur leunen. Vindt Marvin dat er een knipbeurt nodig is, dan stapt hij soepel op ze af: “Goh meneer, lekker van het zonnetje aan het genieten? Hoe gaat het met u?”
“Pech en geluk liggen dichterbij dan we denken.”
Is iemand te veel onder invloed en lukt een gesprek niet echt, dan zegt hij vriendelijk gedag. Meestal komt er wel een gewoon gesprek op gang en vraagt Marvin of diegene blij wordt van een gratis knipbeurt. Erol (34) ziet dat deze middag wel zitten.
Marvin vertelt de enigszins verbaasde Erol dat hij vaker mensen gratis knipt. Daar begon hij drie jaar geleden mee om zelf beter te worden in het knippen. “De verhalen die ik toen hoorde, met name van daklozen, grepen mij aan”, zegt hij tegen Erol. “Ik wil dat de wereld deze verhalen ook hoort. Pech en geluk liggen dichterbij dan we denken. Daarom film ik deze ‘knipgesprekjes’ soms en plaats ik ze op sociale media.”
“Ben jij dakloos?”, vraagt Marvin aan Erol, die wat schuchter maar bevestigend reageert. “Ik schaam me ervoor”, legt Erol uit. “Ik wil ook niet dat mensen het aan me zien.”
Er ontspint zich een boeiend gesprek. Erol vertelt dat hij al sinds zijn twaalfde verslaafd is en dat hij uit die vicieuze cirkel wil stappen. Hij wil een uitkering aanvragen, zodat hij een zorgverzekering kan betalen en naar een afkickkliniek kan. “Ik heb er vertrouwen in dat jou dit lukt”, reageert Marvin bemoedigend.
“Als ik van de drugs af ben, wil ik een huis, hoop ik de liefde te vinden en een baan.”
Erol komt over als een vriendelijke, vrolijke en toegankelijke man. “Maar ik heb ook stoute dingen gedaan”, verontschuldigt hij zich. “Wil je daar iets over vertellen?”, haakt Marvin meteen aan. Daar heeft Erol niet veel zin in. “Ik ga je niet alles vertellen.”
Zijn dromen deelt hij wel. “Als ik van de drugs af ben, wil ik een huis, hoop ik de liefde te vinden en een baan. Ik ben heel handig, ik heb het alleen zelf altijd verpest.”
Dan zit de knipbeurt erop. Erol werpt een tevreden blik op zichzelf in de selfiestand van een mobieltje. “Ik ga jou een dikke knuffel geven, man. Bedankt!” Twee blije mannen nemen afscheid van elkaar.
