Zoë (22) uit Rosmalen had eerder haar vliegbrevet dan haar rijbewijs
Zoë (22) de Bruijn uit Rosmalen had eerder haar vliegbrevet dan haar rijbewijs. "Ik denk dat ik de jongste piloot ooit van KLM ben geweest", zegt ze daar zelf over. Op haar twintigste vloog ze al met passagiers aan boord over de hele wereld. Opmerkelijk detail, ook haar vader is piloot (gezagvoerder) en haar moeder is stewardess (cabin attendant) en allemaal hebben ze diezelfde werkgever.
Eigenlijk had dit een verhaal moeten worden over hoe bijzonder het is dat drie gezinsleden samen voor hun werk vliegen. Zoë relativeert die unieke gezinssituatie meteen met de opmerking: "In mijn luchtvaartbubbel hoor je dat wel vaker hoor. Soms werken er wel vier of vijf uit een gezin in de lucht. Dan werkt een broer ook nog als steward en dan ben je er al." De broer en zus van Zoë doen overigens iets heel anders.
Dan even inzoomen op die jongste piloot. Het is allesbehalve normaal dat je op je twintigste passagiers rondvliegt. "Ik heb ooit groep 6 overgeslagen waardoor ik op mijn zeventiende klaar was met het VWO. Je moest eigenlijk achttien zijn om te beginnen aan de KLM Flight Academy. Er was toen een tekort aan leerlingen en mocht toen als uitzondering starten met de opleiding", vertelt Zoë.
Zo kwam het dat ze op haar achttiende haar eerste vliegbrevet haalde voor een klein vliegtuigje. Eerder mocht ook niet. Met dit brevet mocht ze naar Schiphol om daar grotere vliegtuigen te leren besturen, maar dit zorgde wel voor een probleem. "Die trainingen waren op willekeurige tijdstippen, ook 's nachts", vertelt de jonge vliegenier. "Om om vier uur op Schiphol te zijn heb je een auto en vooral een rijbewijs nodig en die had ik alle twee niet."
"In vijf dagen heb ik toen mijn rijbewijs gehaald."
Opnieuw gebeurde iets in onwerkelijk tempo in het leven van de Rosmalense. "In vijf dagen heb ik toen mijn rijbewijs gehaald. Ik vond een rijinstructeur die dat aanbood en ook nog eens vertelde dat er een examenkandidaat was uitgevallen dus dat ik na vijf dagen op examen kon. Ik had nog geen meter gereden maar het leek me een gouden kans."
Ze kocht gelijk met hulp van haar ouders, die apetrots zijn op hun vliegende dochter, een autootje. "Niemand van mijn vrienden durfde aan mij een auto uit te lenen met maar vijf dagen praktijkles" grinnikt ze nu. Het logistieke lesprobleem was opgelost.
"Ik wilde eigenlijk naar de filmacademie."
In een razend tempo ontvouwt zich het leven van de jonge Zoë. Ze rolt er, in elk geval voor een buitenstaander, met de grootste souplesse doorheen. Op haar zeventiende kreeg ze te maken met een tegenvaller. "Ik wilde eigenlijk naar de filmacademie maar werd afgewezen."
Op haar veertiende had de ondernemende Zoë al een eigen foto en filmbedrijf. "Ik had ook daar hoge doelen voor ogen en droomde al van een eigen studio in Los Angeles. Toen ik afgewezen werd, wilde ik eigenlijk een tussenjaar doen. Ik had toen al de selectie voor de pilotenopleiding doorstaan maar wist dat dat pas kon starten nadat ik achttien was geworden. Dat liep dus anders."
Onlangs heeft ze voor het eerst met haar vader en moeder samengewerkt op een vlucht naar Curaçao. Dat samenwerken is bijna een militaire organisatie. Het duurt maanden voordat een roosterplanner die diensten kan samenbrengen in een vlucht. "Het was vooral leuk om samen te vliegen", zegt Zoë, "maar je bent ook gewoon aan het werk. Ik heb werken altijd al leuk gevonden en deze keer was het gewoon extra leuk en vertrouwd."
Hiermee is het verhaal nog niet klaar. Zoë heeft nog steeds doelen en dromen om na te jagen. "Ik maak nog steeds foto's. Ik ben nog zoekende naar wat voor fotograaf ik wil zijn maar je snapt dat ik nu vooral reisfoto's maak. Ik wil ooit nog met mijn werk in National Geographic staan", zegt ze lachend maar met een serieuze ondertoon.
"Ik vind dat ik wel erg snel volwassen ben geworden."
Dan is er nog dat gemiste tussenjaar waar ze ook veel zin in had. "Ik heb toevallig net een sabbatical aangevraagd van drie maanden. Ik vind dat ik wel erg snel volwassen ben geworden en zou nog wat rond willen fladderen en levenservaring opdoen."
Dat relaxen klinkt wat onwaarschijnlijk uit de mond van deze gedreven pilote. "Ik wilde dan ook mijn duikbrevet halen waarmee ik andere duikers mee mag nemen onder water. Daarnaast wilde ik een 'safety diver' brevet halen zodat ik tussen de tijgerhaaien mag duiken. Dat zijn mijn lievelingsdieren." Tot zover de ontspannen plannen van Zoë want haar sabbatical werd afgewezen omdat er te weinig piloten zijn.