Minke Booij raakt opvang voor gehandicapte zoon kwijt: 'Heel zwaar' in Den bosch

De zorg voor haar gehandicapte zoon Lode vraagt veel van oud-tophockeyster Minke Booij en haar gezin. Lode heeft dag en nacht intensieve zorg nodig en logeert daarom regelmatig een weekend bij een zorginstelling. Dat geeft het gezin uit Den Bosch lucht, om daarna weer door te kunnen. Maar binnenkort stopt de logeeropvang en een geschikte andere plek is niet zomaar gevonden. Daarmee dreigt een belangrijke vorm van ondersteuning voor het gezin weg te vallen.

De 13-jarige Lode heeft een zeldzame afwijking aan het KCNQ2-gen. Daardoor heeft hij een zware verstandelijke beperking. Hij kan niet praten en is niet zindelijk. Tegelijkertijd is hij lichamelijk juist heel sterk. Hij rent, klimt en springt het liefst de hele dag.

"Hij is heel mobiel, dus je moet hem de hele tijd in de gaten houden", vertelt Minke. Lode heeft bij bijna alles hulp nodig. Zelfs even alleen buiten spelen is gevaarlijk. Als een hekje openstaat, kan hij zomaar weglopen.

Te intensief voor de opvang
Lode gaat naar een zorginstelling in Dussen, waar hij ook regelmatig logeert. Maar volgens Minke vraagt hij inmiddels te veel aandacht van de begeleiders. De logeeropvang voor hem stopt daarom.

Een nieuwe plek vinden blijkt ontzettend moeilijk. Juist de combinatie van zijn zware verstandelijke beperking, gedrag en grote lichamelijke beweeglijkheid maakt hem lastig te plaatsen. "Hij heeft eigenlijk zolang hij wakker is toezicht nodig. Dat is gewoon heel intensief."

Lode staat inmiddels op ongeveer vier wachtlijsten. Minke bezoekt instellingen om te kijken wat mogelijk is. Maar geschikte plekken zijn schaars.

"Ik wil hem bij me houden"
Omdat er zo weinig logeerplekken zijn, kijkt het gezin noodgedwongen ook naar een plek waar Lode permanent kan wonen. "Ik wil helemaal niet dat mijn dertienjarige zoon uit huis gaat. Ik wil hem het liefst bij me houden", zegt Minke. "Het is echt kiezen uit twee kwaden."

De logeerweekenden zijn belangrijk voor het gezin. Minke kan dan met haar oudste zoon naar het voetbal, samen met haar man iets ondernemen of gewoon het huishouden doen. Ook maakt ze zich zorgen over de toekomst. Lode wordt steeds groter en heeft nog altijd hulp nodig bij aankleden en verschonen.

Zonder geschikte opvang zijn de gevolgen groot
Als er geen geschikte opvang komt, zijn de gevolgen groot. "Dan zullen we ons leven wel rigoureus moeten veranderen." Minke vreest dat ze minder of helemaal niet meer kan werken. Ook financieel zou het gezin daardoor afhankelijker worden van zorgvoorzieningen.

Ze krijgt regelmatig de suggestie om zelf een opvangplek op te zetten. Maar volgens haar is dat niet voor iedere ouder haalbaar. "Dat zou een aanvulling op het systeem moeten zijn, maar niet de basis."

Ondanks alles blijft Minke positief. Ze wil er ook voor haar man en oudste zoon zijn en haar eigen leven behouden. "Ik wil niet alleen maar zorgmoeder worden. Ik wil niet dat mijn hele leven hierom draait."