Van alleen eten naar een tafel vol vriendschap: Liset brengt mensen samen
Een doordeweekse avond rond etenstijd. Bij Liset van den Ende uit Eersel staat een grote pan aspergesoep te pruttelen op het vuur en zijn de sperzieboontjes frisgroen gestoomd. Over een half uur verwacht ze vijf vrouwen uit de buurt die normaal gesproken alleen eten. De één is weduwe, de ander gescheiden. De maandelijkse eetavond bij Liset thuis is een welkom hoogtepunt in hun leven, en brengt véél meer dan alleen een gevulde maag.
Precies een jaar geleden begon de 58-jarige Liset met haar kookavonden. "Ik realiseerde me dat er mensen in mijn buurt zijn die tijdens de maaltijd in hun eentje zitten. Ze hebben geen zin om iedere dag uitgebreid te koken en pakken dan maar een boterham of bakken een ei. Ik hou van koken, vind het fijn om voor anderen te zorgen en besloot ze uit te nodigen", vertelt ze.
De jonkies
Haar idee sloeg aan: binnen de kortste keren wilden twaalf alleenstaanden bij haar aanschuiven. De ene groep, liefkozend de jonkies genoemd, is rond de zestig, de andere groep, de oudjes, rond de tachtig. Elke eerste en derde woensdag van de maand zijn ze om en om welkom bij Liset en haar man Stan. Ook hij eet mee, en wordt door de gasten 'de opschepper' genoemd, omdat hij ieder bordje liefdevol vult.
Liset speurt altijd de aanbiedingen af voordat ze boodschappen gaat doen. "Als de boerenkool of kipfilet in de reclame is, sla ik die in", zegt ze terwijl ze de rijst klaarmaakt. "Die asperges lagen nog in de vriezer dus ik dacht, daar maak ik soep van. En de brokken speculaas die over waren, gaan in de appel-crumble als toetje.
Iedereen betaalt 7,50 euro voor de maaltijd. Door slim in te kopen, blijft er geld over. "Dat hou ik apart, voor het kerstdiner in december. Dan komt de hele club bij elkaar, jong en oud."
Eén voor één druppelen de dames binnen. "De eerste keer dacht ik, is dit wel wat voor mij? Maar het is zo'n fijn clubke", vertelt de 60-jarige Anita. "Soms zijn de gesprekken serieus en wordt er een traantje weggepinkt, andere keren is het een dolle boel. Ik kijk er de hele maand naar uit."
Zelfs als Liset en Stan met de camper op vakantie zijn, gaan de eetavonden door. "Dan neemt hun dochter de pollepel over en kookt zij voor ons", zegt Doortje (68) terwijl ze een hap van haar soep neemt.
"Bij de oudjes hadden we het laatst de hele avond over menstruatie", zegt Liset lachend. "Over hoe dat vroeger ging, en dat de verbandjes in een emmer met soda moesten weken. Iedereen mag zijn zoals ze zijn", vervolgt ze. "Er is een oudere dame die tien keer op een avond hetzelfde vertelt, en dan geven we met z'n allen gewoon tien keer hetzelfde antwoord."
De eetavonden leveren ook nieuwe vriendschappen op. "Sommigen wandelen samen, drinken koffie of ondernemen iets leuks. Prachtig toch? Dat is de kracht van iets in je eigen buurt organiseren."
Navolging
Haar initiatief vindt inmiddels navolging in Reusel, Hapert en Bladel. "Regelmatig word ik benaderd door mensen die ook zo'n club willen starten. Ik geef tips, maar ze moeten zelf op zoek naar mensen in hun omgeving die alleen aan tafel zitten."
Het zorgen zit in Lisets hart. "Da's wel een chronische aandoening", glimlacht ze. "Het geeft me warmte, een goed gevoel. Die dankbaarheid, daar kan ik gewoon emotioneel van worden."
