Bart hoort soms stemmen in zijn hoofd en dat is gekmakend: 'Maar ik ben geen gekkie'

DEN BOSCH - Bosschenaar Bart de Ruijter (47) was tot zijn 19e een doodnormale jongen. Veel vrienden, hockeyde en lekker naar de kroeg. Tot hij bij de start van zijn managementopleiding in Den Haag in een psychose terechtkwam. "Je gaat door een hel. Je hebt waanidee├źn. Stemmen in je hoofd en je gedraagt je bizar. Weer bij zinnen is er de schaamte." Bart legt nu uit dat hij heel soms gek doet, maar niet gek is.

Na die eerste psychose volgde al snel een tweede en daarna nog vele meer. "Ik geloofde werkelijk dat ik in direct contact stond met Jezus. Alle nieuwsberichten waren ook voor mij bedoeld en ik moest daar wat mee."

"Heel vermoeiend zijn ook al die stemmen in je hoofd. Nare stemmen die me uitscholden, me een mislukkeling noemden en dat ik er maar beter een einde aan kon maken. Ik heb meerdere malen een mes 'moeten' pakken om mezelf daarmee iets aan te doen."

Student Bart zet een handtekening onder zijn afstudeercertificaat.

Ondanks verschillende psychoses lukte het Bart zijn studie af te maken en aan de slag te gaan als accountmanager bij een groot Amerikaans bedrijf. Hij leek zijn leven weer op de rit te hebben, maar daar maakte een heftige nieuwe psychose een einde aan. "De zwaarste psychose heb ik beleefd toen ik werk had. Verkoopdoelen en stress, hebben mij gesloopt.

Weken was hij compleet 'van het padje'. "Je denkt dat iedereen het op jou gemunt heeft. Je bent extreem achterdochtig en doet de vreemdste dingen. Zo fietste ik door de gangen van het kantoor waar ik werkte en goot ik dure champagne over mijn voeten. Ik moest zomaar knielen en bidden van mijn stemmen en zag de onthoofding van mezelf. Gekmakend."

Psychose is een hersenziekte. Kortsluiting in de hersenen. Er is geen genezing, je bent hooguit hersteld. Inmiddels weet Bart dat stress een belangrijke trigger is. Verandering van omgeving, dus verhuizen, studeren en werken, zijn risicovol. Tegenwoordig woont hij zelfstandig in een appartement in een speciaal woonzorgcomplex in Den Bosch-Zuid.

Bart in zijn eigen woning zonder al te veel prikkels.

Bart heeft zijn leven weer aardig opgepakt, maar het zal nooit meer zo zorgeloos zijn als het ooit was. "Het leven zoals ik dat ooit leefde, is voorbij. Ik help mezelf de vernieling in als ik dat leven opnieuw oppak. Dat besef ik nu, maar is wel verdrietig", maar dan veert Bart op. "Ik heb een winnaarsmentaliteit. Ik doe wat ik wel kan en soms een tikje meer met beleid", glimlacht hij.

Zo heeft Bart ondertussen een boek, Keerpunt, geschreven over zijn psychoses in de hoop dat anderen er iets aan hebben. Dat boek is al 20.000 keer over de toonbank gegaan. Ook geeft hij lezingen over dit onderwerp en is regiocoördinator bij patiëntenvereniging Anoiksis.

Bart gaat hier even later een lezing geven over psychose en schizofrenie.

Nu kan Bart oneindig veel advies geven aan iedereen die te maken heeft met een geestelijke aandoening, maar hij houdt het liever simpel. "Slik trouw je medicijnen, slaap voldoende, beweeg, eet gezond en niet onbelangrijk wees zinvol bezig voor jezelf of de maatschappij. "

Ondanks deze wijsheid worstelt Bart vooral nog met één ding. "Ik wil voor vol worden aangezien. Mensen geven me nogal eens het gevoel dat ik minder ben omdat ik niet mee kan doen met 'de massa'", dan corrigeert hij zichzelf. "Ik hoop dat er binnenkort een dag is waarop ik mezelf voor vol aanzie."