Wim werd 25 jaar geleden geëvacueerd voor hoogwater: 'Als je bang bent, moet je hier niet wonen'

30 januari om 20:00
Wim de Kleijn met zijn huis op de achtergrond
Wim de Kleijn met zijn huis op de achtergrond
Het water stond een deel van Brabant 25 jaar geleden tot aan de lippen. Hoogwater in de Maas zette grote druk op onze dijken en dagenlang was het spannend of die het zouden houden. Bij Den Bosch brak een rivierdijk van de Dommel, die uitkomt in de Maas. Het resultaat: de snelweg A2 stond blank en er kon zelfs op gesurft worden.
Profielfoto van Birgit Verhoeven
Geschreven door

Maar in Keent was het pas echt spannend. In dit buurtschap aan de Maas bij Oss was de dijk behoorlijk zwak, omdat er dassen in zaten. Joop de Bijl, hoofd waterkering van toen van waterschap Aa en Maas, koos ervoor om de polder te evacueren. “Dat was heel belangrijk. Keent is net een kleine badkuip. Als die dijk daar doorbreekt staat hij binnen een uurtje hartstikke vol met drie meter hoog water, en verdrinkt iedereen die er nog is.”

Nare dingen moet je vergeten

De 77-jarige Wim de Kleijn weet het nog goed. Hij woonde en woont nog steeds in Keent. In de polder, omringd door het water van de Maas. “Ik was het alweer helemaal vergeten, want nare dingen moet je vergeten. Het is geen prettige herinnering”, zegt hij. Wim kreeg die januaridag in 1995 in een kroeg verderop te horen dat iedereen diezelfde dag zou moeten evacueren. Ongeveer zestig mensen en zeker vierduizend stuks vee. “Dan ga je naar huis en dan denk je: hoe moet dat toch?”

Wim had toen honderd stieren en die moesten ook allemaal in veiligheid gebracht worden. Vooral dat deed hem zeer. “Nu ben ik alleen en dan trek ik hier zonder moeite de deur dicht. Maar ja, een boer en z’n dieren, die gaan hem aan het hart”, zegt hij. De stieren werden ondergebracht in stallen een eind verderop.

Geen stieren meer
Na twee weken konden Wim en z’n stieren weer naar huis. Maar niet alle stieren konden tegen de stress en een aantal overleden daarna. Inmiddels heeft hij geen stieren meer, maar kunnen wandelaars en fietsers een kopje koffie bij hem drinken.

Bang voor het water is Wim nooit geweest. “Als je bang bent voor het water moet je hier niet komen wonen. En je moet ook gewoon vertrouwen hebben in de instanties die ervoor moeten zorgen dat je veilig bent”, stelt Wim. De dijk heeft het al die tijd gehouden en is na 1995 ook onder handen genomen.

Wachten op privacy instellingen...