Eindelijk thuis! Jan en zijn buren mochten vier maanden na brand terug naar appartementen

27 februari om 22:35 • Aangepast 4 maart om 09:30
Zo ligt het appartementencomplex er nu bij (foto: Ista van Galen).
Zo ligt het appartementencomplex er nu bij (foto: Ista van Galen).
"Lekker, fijn.. Je eigen spullen gaan boven alles." Dat zegt Jan Gerrits, die na vier maanden eindelijk weer naar huis kon. In oktober woedde een felle brand in de parkeergarage onder zijn appartementencomplex aan de Statenlaan in Oosterhout. Deze zaterdag konden de senioren allemaal terug en werd coronaproof het glas geheven.
Profielfoto van Marjanka MeeuwissenProfielfoto van Ista van Galen
Geschreven door
Marjanka Meeuwissen & Ista van Galen

Schoolkinderen maakten vlaggen en tekeningen, er waren bloemen en er was champagne. Dat de bewoners na vier maanden eindelijk weer terug mochten naar hun grondig gereinigde appartementen, die veel rook- en roetschade hadden opgelopen, was een klein feestje.

"Een kleed kun je vervangen, maar foto's van je kinderen...reizen die je hebt gemaakt, ja die zijn weg."

De parkeergarage, kelders en gemeenschappelijke ruimten moeten nog verder worden opgeknapt. Maar binnen zijn de appartementen weer zo goed als nieuw. Bijna dan. Een vloerkleed van Jan en zijn vrouw Jeanette is permanent verkleurd. "En dat is niet leuk. Dat is bij meer mensen zo. Dat spullen die je dierbaar zijn of waar je een verhaal bij hebt, zodanig beschadigd zijn dat ze afgevoerd moeten worden."

Jan vervolgt: "Er zijn ook mensen die hadden een wijnkelder, met een mooie wijnverzameling. En fotoalbums, plakboeken, die zijn ook weg." Hij vervolgt: "Dat is voor veel mensen het meest pijnlijke, dat herinneringen weg zijn."

Kinderen maakten tekeningen om de bewoners een welkom thuis te wensen (foto: Omroep Brabant).
Kinderen maakten tekeningen om de bewoners een welkom thuis te wensen (foto: Omroep Brabant).

Ook Jan en Jeanette zijn hun foto's kwijt: "Een kleed kun je vervangen, maar foto's van je kinderen...reizen die je hebt gemaakt, ja die zijn weg." En dan weer nuchter: "Daar moet je overheen stappen, want als je daarin blijft hangen, word je er niet vrolijker van."

Jan en zijn vrouw woonden de afgelopen maanden in een huisje op Landgoed Bergvliet, met twaalf andere gedupeerden. Hij miste er zijn eigen stekkie. "Hier loop je zo het centrum in, al is dat met corona nu niet alles. Maar je mist je wandelingen, de dagelijkse gang van zaken."

"Van de lades in de keuken tot op je meubels, tot op de televisie, overal zat roet. Een armoedig gezicht"

Op de dag van de brand, in oktober vorig jaar dus, was Gerrits niet thuis. Hij stond op de golfbaan. "Op de verste hole die je kunt hebben hier." Zijn vrouw Jeanette en veel andere bewoners waren wel in het appartementencomplex. "Die ontruiming is toch redelijk vlotjes verlopen. Mensen zijn zelf het gebouw uitgegaan."

De brand in de parkeergarage onder het complex ontstond nadat een auto vlam vatte. Ook de bestuurder van die auto kon ongedeerd wegkomen. "Dat was natuurlijk wel een hele geruststelling voor iedereen."

In deze vlog van de brandweer zie je hoe de parkeergarage eruit zag na de brand

Wachten op privacy instellingen...

Terugblikkend vertelt Jan: "Het zijn allemaal oudere mensen, dus veel medicijnen, brillen, gehoorapparaten. Dat lag allemaal nog in de appartementen. Toen heeft de brandweer georganiseerd dat mensen onder begeleiding spullen konden halen voor drie dagen."

"Ik denk dat ik goed zal slapen ja."

Maar het werd een beetje langer: "In die drie dagen werd duidelijk dat het weken, zo niet maanden ging worden." Gedurende al die maanden kon steeds wel het hoognodige opgehaald worden.

Op de vraag hoe tijdens die korte bezoekjes zijn appartement eruit zag, antwoordt Jan: "Zwart. Als je iets aanraakte, had je zwarte handen. Van de lades in de keuken tot op je meubels, tot op de televisie, overal zat roet. Een armoedig gezicht."

De senior vertelt er nuchter over, maar bij zijn medebewoners was er wel degelijk ongerustheid: "Komt het wel schoon, komt het wel allemaal goed?"

Maar gelukkig kwam het dus inderdaad goed. En Jan en Jeanette slapen zaterdagavond weer in hun eigen bed: "Ik denk dat ik goed zal slapen ja."

LEES OOK:

App ons!
Heb je een foutje gezien of een opmerking over dit artikel? Neem dan contact met ons op.

Wachten op privacy instellingen...