Gerald Vanenburg over overleden dochter Jaimy: ‘Het gemis is er elke dag’
Oud-PSV’er Gerald Vanenburg (61) voelt het verlies van zijn dochter Jaimy nog elke dag. De Eindhovense Jaimy overleed in de zomer van 2024 op 32-jarige leeftijd aan een zeldzame longziekte. In Helden Magazine vertelt Vanenburg openhartig over het verdriet dat blijft, maar ook over hoe hij langzaam weer vooruit durft te kijken.
Die weg vooruit vindt hij vooral in zijn familie. Zijn kleinzoon Len, de zoon van Jaimy en haar partner Joep, speelt daarin een hoofdrol. Len was pas twee jaar oud toen zijn moeder overleed. “Hij noemt me een superopa”, vertelt Vanenburg.
“Soms is hij een paar dagen bij ons, of rijden we naar Eindhoven om hem en Joep te zien.” Als opa kijkt hij alweer voorzichtig vooruit, met plannen voor pretparken, samen skiën of later naar het voetbal, meldt RTL Boulevard.
"Als ik mijn ogen sluit, zie ik haar met die grote glimlach."
Jaimy werd zes weken te vroeg geboren en kreeg al jong te maken met ernstige longproblemen. Uiteindelijk bleek ze te lijden aan bronchiëctasieën, een zeldzame longziekte waarbij de luchtwegen blijvend ontstoken zijn. Het weerhield haar er niet van om advocaat en moeder te worden, aldus RTL Boulevard.
Via sociale media deelde ze haar levenslust met meer dan honderdduizend volgers en liet ze zien hoe je ondanks ziekte voluit kon leven. Ze overwon kanker, maar haar gezondheid bleef kwetsbaar. Na enkele weken in het ziekenhuis te hebben gelegen, overleed ze op 5 augustus 2024.
Toch is Jaimy nooit ver weg. Vanenburg voelt haar aanwezigheid nog iedere dag. “Op dit moment is ze heel sterk in mij aanwezig”, zegt hij. “Als ik mijn ogen dichtdoe, zie ik haar hier zo met die grote glimlach de kamer binnen stappen.”
''Joep heeft recht op geluk.''
Vanenburg spreekt ook een wens uit die hem persoonlijk raakt: hij hoopt dat zijn schoonzoon Joep op een dag opnieuw liefde vindt. “Ik weet dat als dat moment komt, ik dat heel moeilijk zal vinden”, zegt hij. “Maar Joep heeft recht op geluk. Hij en Len hebben nog een heel leven voor zich.”
Joep schreef na het verlies een boek over zijn grote liefde Jaimy, genaamd: Mijn Strijder, waarin hij haar levenslust en strijd tegen ziekte vastlegt.
''Vergeet niet te leven.''
Troost haalt Vanenburg uit het leven dat zijn dochter leidde. “Wat mij kracht geeft, is dat Jaimy écht heeft geleefd in die 32 jaar. Ze heeft meer uit het leven gehaald dan veel mensen die tachtig worden.” Volgens Joep wordt Len, ondanks het gemis van zijn moeder, omringd door liefde.
Langzaam keert ook bij Vanenburg de rust terug. “Er is weer licht in mijn leven. Ik kijk weer uit naar dingen.” Hij sluit af met het levensmotto van zijn dochter: 'vergeet niet te leven.' “Dat moeten wij in ere houden.”
