Met vier wereldtitels liet Harrie Lavreysen vorig jaar weer zien een absolute grootheid te zijn in het baanwielrennen. Toch is er bij de 28-jarige Luyksgestelnaar twijfel richting het EK dat zondag start in het Turkse Konya. “Ik ben een beetje bang of het genoeg zal zijn.”

Lavreysen werd eind 2025 uitgeroepen tot Sportman van het Jaar, mede vanwege zijn vier historische wereldtitels een paar maanden eerder. Een lange rustperiode heeft hij niet gehad, want deze week wacht het EK in Turkije. “Ik vind het toernooi wel snel op het jaar 2025 komen. Mijn voorbereiding is niet top, maar ik wil graag rijden. Het is het laatste toernooi dat niet meetelt voor de Olympische Spelen en dat is te merken. Ik sta er wat meer ontspannen in.”

In Konya doet hij mee op de individuele sprint, de teamsprint en de keirin. De kilometertijdrit slaat hij voorlopig over. “Dat is voor mij het minst leuke onderdeel, ik focus me liever op de andere drie. Het is niet mijn ambitie om zoveel mogelijk titels te turven, daarvoor stap ik niet op de fiets.”

Met het team gaat hij voor het podium, voor de keirin vindt Lavreysen het moeilijk om een voorspelling te doen en de individuele sprint is voor hem het hoofdnummer. Daarin, krijgt hij te maken met zijn grote concurrent Matthew Richardson. De geboren Engelsman verruilde kort geleden Australië, het land waar hij opgroeide, voor Groot-Brittannië.

“Het WK is het belangrijkst, dit EK staat iets minder prominent op de kalender. Mijn topvorm is er nog niet, want het is niet mijn plan om te vroeg te pieken", zegt Lavreysen. "Ik ben benieuwd op welke oorlogssterkte Richardson is. Hij zal heel erg gebrand zijn op zijn eerste EK. Zijn topsnelheid ligt iets hoger dan die van mij, maar ik heb laten zien dat ik hem kan verslaan. Misschien gaat hij nu wel trucjes uithalen omdat het de vorige keer niet genoeg was. En er zijn natuurlijk meer goede concurrenten.”

Als de naam Richardson valt, gaat het ook over het wereldrecord op de 200 meter sprint vliegende start. De Brit reed namelijk het record van Lavreysen uit de boeken. “Ik denk niet dat ik dat dit jaar al kan terugpakken, daarvoor heb ik niet genoeg getraind. 2027 lijkt mij een mooi jaar om het record aan te vallen, daarvoor moet ik nog een mooi plan maken. Dan werk ik toe naar mijn Olympische Spelen-shape en kan ik die lijn doortrekken. Ik krijg er energie van, het record leeft binnen de sport.”

De recordpoging moet dan gaan gebeuren in Konya, de snelle baan waar hij komende week debuteert. “Ik kan bijvoorbeeld naar een land als Mexico gaan, maar Richardson heeft het hier ook gedaan. Al deed hij dat wel in een andere periode toen het warmer was. Voor mij voelt het EK direct als een verkenning van de baan.”