Dat carnaval niet alleen om de lol en de leut draait, merk je zaterdagmiddag onder de Knillispoort in Oeteldonk (Den Bosch). Daar zijn de carnavalsvierders herdacht die de afgelopen jaren zijn overleden. Bij een speciale herdenkingssteen stonden tientallen mensen stil bij hun dierbaren. Tussen de sjaals in rood-wit-geel en het zachte geluid van muziek klonken ook persoonlijke verhalen en vloeiden hier en daar tranen.

Iedereen die carnaval viert, draagt wel mensen mee in het hart die ze verloren zijn. Aggie Heijmans pinkt een traantje weg als ze aan haar man Theo denkt. Drie jaar geleden overleed hij, 78 jaar oud. “We gingen samen altijd carnaval vieren, meer dan vijftig jaar”, vertelt ze. “Theo speelde sousafoon bij de Gruune Erum. En vandaag hier onder de poort denken we weer even allemaal aan Theo.”

De herdenkingssteen onder de Knillispoort is voor veel Oeteldonkers een bijzondere plek. “Deze plek is een belangrijke doorgangspoort voor de Oeteldonkers op weg naar de stad,” zegt oud-pastoor Patrick Kuis. Tegenwoordig is hij spreker bij afscheidsdiensten. Tijdens de bijeenkomst vertelde hij het verhaal van Frans, die jarenlang samen met zijn vrouw achter de Peer aan de stad in liep op carnavalszondag.

“Ik kom tijdens carnaval veel mensen tegen bij wie ik het afscheid heb begeleid”, zegt Kuis. “Het is dan mooi om even een knuffel te geven en er ook in het feestgedruis bij stil te staan. Dan hoeft er niet veel meer te worden gezegd.”

Na het gezamenlijke moment van stilte en bezinning klinkt al snel weer muziek onder de poort. Er wordt geproost met een brandewijntje en herinneringen worden gedeeld. Want hoezeer geliefde feestvierders ook worden gemist, in Oeteldonk gaat het carnaval door, met hen in gedachten.