Wiel Willems uit Uden is een echte Citroën-fan en heeft een bijzondere mijlpaal te pakken. Hij is 91 jaar oud, zijn auto 11 jaar en samen hebben ze al 1,1 miljoen kilometer gereden. “Dat maak je nooit mee”, zegt Wiel trots. Hij rijdt elk jaar naar de Citroen-dealers in vijf verschillende landen, maar daar gaat nu verandering in komen. “Het is een dure hobby, het kost veul geld.”

Wiel is zijn grote trots druk aan het stofzuigen als we bij hem langsgaan. De matten worden uitgeklopt, de kussentjes waarop Wiel zit opgeklopt en de kofferbak wordt leeggemaakt. Op het achterraam staat groot: 1.100.000 km.

Hele dure hobby
Vanuit zijn garage kijkt de 91-jarige Udenaar vol trots naar zijn grijze bolide. “Hij doet het gewoon goed, maar dat ligt misschien wel aan mij”, zegt Wiel met een kleine lach. “Zoveel kilometers met de Citroën C1 maak je nooit mee.”

In oktober 2024 werd na negen jaar en negen maanden de miljoen kilometer aangetikt. Na ruim 11 jaar staat er dus 1,1 miljoen kilometer op de teller. Toch lijkt het alsof de auto ‘slechts’ honderdduizend kilometer heeft gereden, want bij 999.999 km gaat de teller terug naar nul.

“Het is wel een dure hobby hoor”, zegt Wiel als hij naar zijn auto loopt. “De brandstofkosten zijn minstens 10.000 euro elk jaar. En daar komt de onderhoud en alles nog bij. Het is veul geld.”

Wiel is Citroën-fan
Gewapend met een Citroën-petje, Citroën-stropdas en een foldertje gaat Wiel al elf jaar lang bij autodealers langs. “Ik maak foldertjes met daarop de auto, een foto van mij en hoeveel kilometer er op de teller staat. Daarmee ga ik naar de dealers in Nederland, een groot deel van Duitsland, België, Luxemburg en een strook van Noord-Frankrijk. Ik doe daar een jaar over en dan heb ik er weer honderdduizend kilometer bij.”

Sinds 1953 rijdt Wiel al in een Citroën. Af en toe heeft hij er een ander merk bijgehad, maar nooit zat hij zonder het Franse automerk. “In 2013 en 2014 heb ik met het oude model 150.000 kilometer gereden. Ik kon ‘m in 2015 heel goed ruilen en toen heb ik deze genomen. Dit is mijn trots en ik hoop dat we het samen nog lang volhouden.”

Bijna een fataal ongeluk
Stoppen met autorijden wil de 91-jarige Wiel niet. “Het gaat nog goed. Het gaat nog redelijk goed.” Toch is het oppassen. “Ik ben anders dan tien jaar geleden. Mijn evenwicht gaat achteruit, maar met de auto sta je op vier banden. Ik rij gewoon heel rustig.”

Maar het had niks gescheeld of Wiel had dit allemaal niet meer kunnen vertellen. Een tijdje geleden zag hij een hekwerk over het hoofd. “Dat kwam door de zon”, zegt Wiel snel. De stalen buis van het hekwerk ging dwars door de vooruit, net langs het hoofd van Wiel. De bumper, motorkap en de zijkant van zijn geliefde Citroën raakten zwaar beschadigd. “Ik heb een geluk bij een ongeluk gehad. Mijn zoon zei dat ik mijn auto weg moest doen, maar ik heb ‘m kunnen laten repareren en nu rijden we weer samen.”

De auto inruilen voor de fiets wil Wiel niet. “Dat is misschien wel gevaarlijker.” Toch gaat Wiel wel minderen. De afgelopen jaren reed hij vier keer per week naar dealers in de vijf verschillende landen. “Ik ga dat wat afbouwen. Ik ga nog zo’n twee keer per week naar dealers rijden. Dus de volgende 100.000 kilometer duren twee jaar.”