Iris Jansen solliciteerde zich helemaal suf en werd overal afgewezen omdat ze zwanger was. Ze is niet de enige die dat ervaart. Uit onderzoek in opdracht van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid blijkt dat bijna de helft van de vrouwen last hebben van zwangerschapsdiscriminatie. Dat gebeurt niet alleen als ze werk zoeken maar ook als ze al werken.

Na vier maanden dagelijks vier tot vijf sollicitaties de deur uit doen met net zoveel afwijzingen, zag Iris het twee jaar geleden bijna niet meer zitten. "Ik kreeg allemaal smoesjes te horen. 'We hebben een geschiktere kandidaat, iemand anders heeft een beter profiel. Het werk past niet bij je achtergrond enzovoort'. Niemand durfde te zeggen dat mijn zwangerschap een bezwaar was. Dat weten ze, dat ze niet mogen zeggen omdat het discriminerend is."

"Het doet wat met je zelfvertrouwen als je zoveel afwijzingen krijgt. Je gaat er mentaal aan onderdoor en die hormonen door je lijf helpen op dat moment niet. Ik had het beter kunnen verdragen als ze eerlijk hadden gezegd dat mijn zwangerschap als een risico werd ervaren. Die staat gaat namelijk een keer voorbij", vertelt Iris

Waarom ze tijdens de sollicitatie niet verzweeg dat ze zwanger was, legt ze uit. "Ik hou van eerlijkheid en transparantie. Verzwijgen zou me later mogelijk alsnog in de problemen brengen als ik alsnog moest vertellen dat ik zwanger was. Dat zou vast niet gewaardeerd worden."

Ze had het bijna opgegeven totdat ze op gesprek kwam bij Marco van de Kerkhof van Engels Logistiek BV in Eindhoven. "Wij kijken naar wat iemand weet en kan. Ik vond het leuk dat ze zo eerlijk was over haar zwangerschap. Dat ze zo graag wilde werken, ze had ook thuis kunnen wachten tot de baby zich aandiende, vond ik juist voor haar pleiten."

"Natuurlijk is wel besproken hoe we haar afwezigheid zouden oplossen tijdens het einde van haar zwangerschap", geeft Marco toe. "We hebben gekeken of we die periode konden overbruggen en opvangen. Dat kon, dus waarom zouden we haar dan niet aannemen?", zegt hij retorisch.

Omdat het toch een risico is dat iemand langere tijd nodig heeft om te herstellen of andere prioriteiten heeft gekregen dan werk, hoor je sceptici bijna denken. Ook daar is Marco snel klaar mee. "Iedereen die je aanneemt is een risico of het wel goed uitpakt. Dat hebben mannen net zo goed."

Ondertussen is Iris twee jaar verder en heeft ze een kindje op de wereld gezet en werkt ze nog steeds bij Engels Logistiek. "Ik vind het hier nog steeds een fijne werkomgeving en ben heel gelukkig hier. Na de bevalling vond ik het wel zwaar omdat ik weer in het ritme moest komen en weer routine moest ontwikkelen, maar ik heb hier nooit de druk ervaren dat ik niet snel genoeg was. Ze leven erg mee en dat heeft me alleen maar verder geholpen snel weer het werk op te pakken."

Ook Marco is nog steeds blij met zijn keuze voor Iris destijds. "Ik zeggen geef iedereen een kans en durf een risico te nemen. Doordat anderen dat niet durfden heb ik nu Iris in ons bedrijf. Dat is dan een gelukje voor mij."

Drie collega’s van Omroep Brabant gaan solliciteren. Femke heeft 23 jaar MS, Hans is 64 jaar en René is 61 jaar. Tot voor kort stonden 50-plussers en mensen met een beperking vaak aan de zijlijn van de arbeidsmarkt. Nu is er een krapte op de arbeidsmarkt, komt deze groep nu wel sneller aan een baan? In de podcast ‘Tel ik nog mee?’ nemen deze drie collega’s je mee in hun sollicitatie-avontuur op zoek naar een antwoord.