Harry was prins carnaval op de TU/e: 'We huurden alleen dansmarietjes in' in Eindhoven

Wie denkt dat er op de Technische Universiteit in Eindhoven altijd alleen maar hard en serieus gestudeerd wordt, heeft het mis. Ook op de campus is regelmatig tot in de late uurtjes carnaval gevierd. Dinsdag 23 juni bestaat de TU/e 70 jaar. Harry Roumen (78) liep bijna een half eeuw rond op de Technische Universiteit Eindhoven. Hij zwaaide zelfs als Prins Computarius de scepter bij TU/e-carnavalsvereniging d’Onderzukers. “Het was een complete carnavalsvereniging. Alleen de dansmarietjes huurden we in", vertelt Roumen.

Een prins, een vorst, een adjudant met een eigen raad van 11 en zelfs een eigen carnavalsblad. Carnaval werd op de Technische Universiteit in Eindhoven jarenlang flink gevierd met een complete vereniging. "We vierden een avond carnaval, in de Bunker. Met vijfhonderd mensen was de zaal helemaal uitverkocht."

De vereniging bleef niet alleen op de campus, maar bracht ook bezoekjes. "Wij gingen ook wel eens met een volle bus naar de universiteit in Delft om daar te laten zien hoe ze echt carnaval moesten vieren", zegt hij grappend. "Maar we gingen ook langs bij het ziekenhuis en op bezoek bij ouderen."

Roumen was bijna zijn hele leven te vinden op de Technische Universiteit. Hij kwam in 1964 binnen als student elektrotechniek, maar verliet de TU/e nooit meer.

Tot aan zijn pensioen bleef hij verbonden aan de campus, onder meer als een soort algemeen directeur. Bij zijn afscheid werd hij beschreven als 'mister TU/e'. "Ik ben hartstikke trots. Dit is mijn universiteit. Daar moet niemand aan komen, punt."

Zijn tijd als prins in 1978 op de campus heeft daar zeker aan bijgedragen. "Ik leerde daardoor een heleboel mensen kennen en zij mij." Hij beschrijft zijn tijd als carnavalsprins als een 'fantastische periode'. Naast het vele blokken en onderzoeken werd er ook tijd vrijgemaakt om te feesten.

"Ze konden hier toen wel carnavallen", vertelt hij. "Er zaten veel Limburgers hier", grapt de man wiens wieg in Horn, dichtbij Roermond, stond.

Of die knappe koppen alleen maar een frisje dronken? Er valt een stilte, gevolgd door een serieuze blik. "Doei, ik weet niet waar jij carnaval viert? Je moest als Prins wel enigszins nuchter blijven. Je mocht in ieder geval de grens niet over gaan."

Het enige dat ontbrak waren de dansmarietjes. "Nee, die hadden we niet. De universiteit was destijds een mannengemeenschap. Ik denk dat de stichters van d’Onderzukers geen behoefte hadden aan dansmarietjes." Maar, voegt hij er snel aan toe: "We hebben wel ooit dansmarietjes ingehuurd van een andere vereniging in Eindhoven."

In 1986 stopte de carnavalsvereniging ermee. Het carnavalsbloed stolde, de opkomst liep terug. Met een feestelijke begrafenis werd afscheid genomen. Studentenverenigingen probeerden daarna het carnavalsfeest nieuw leven in te blazen, waaronder studievereniging GEWIS.

Vanaf de jaren negentig werd de campus steeds internationaler en verdween het bourgondische carnavalsleven meer naar de achtergrond. Het werd  het nooit meer zo groots met een eigen prins en gevolg.

In 2025 werd nog geprobeerd de langste polonaise ter wereld te organiseren, maar dat mislukte. Er waren minimaal 1219 feestbeesten nodig om het wereldrecord te verbreken, maar de teller stokte bij 648.