Roel laat zijn tuin zijn gang gaan, trekt tientallen vogels en vlinders aan in Leende

Een dertien-in-een-dozijn-tuin? Roel Winters moet er niets van hebben. In vijfentwintig jaar tijd transformeerde hij landgoed De Langakkers in Leende tot een weldoordachte natuurtuin die hij het liefst zo veel mogelijk met rust laat. "Ik snap niet dat er nog maar zo weinig natuurtuinen zijn in Nederland", vertelt hij in de documentaire Landgoed De Langakkers uit 2020, die sinds kort op Brabant+ te zien is.

"Ik ben altijd gek op vogels geweest", zegt Winters in de documentaire. "Ik kreeg mijn eerste tortelduif toen ik een jaar of zes was. Als mannetje van tien jaar oud had ik al een volière met onder andere grasparkieten, kanaries en zebravinkjes." Het groeide uit tot een passie voor natuurbescherming. "Wat is er mooier dan van je eigen land een natuurgebied te maken? Een 'cultuur-natuurgebied', noem ik het."

Daarvoor moest de tuin wel eerst flink op de schop, want een natuurtuin was het allerminst toen hij er in de jaren negentig mee aan de slag ging. "Deze tuin was eerst net als alle tuinen van Nederland: een nette, strakke tuin die vol stond met rododendrons, coniferen, vlijtige liesjes en begonia's, en waarin volop geschoffeld en misschien zelfs gespoten werd. Ieder sprietje onkruid moest kapot."

Dat geldt niet voor de natuurtuin die Winters voor ogen had. "Ik heb alle exotische bomen en struiken eruit gehaald en vervangen door soorten die ook voorkomen in de Nederlandse natuur. Het is ingericht als een oud agrarisch cultuurlandschap: kleinschalig en rommelig." Al vindt hij 'rommelig' niet helemaal het goede woord. "Dan denk je meteen dat er iets opgeruimd moet worden, terwijl je juist zo veel mogelijk de handen af moet houden van een natuurtuin." Wel is onder meer het maaibeheer erg belangrijk voor het landgoed. "Daarvoor kijken we goed naar wat de natuur nodig heeft en wanneer."

En met resultaat. Inmiddels trekt de natuurtuin van Winters jaarlijks zo'n tweeënvijftig soorten broedvogels en minimaal zesentwintig soorten dagvlinders aan. "Het is heel spannend om vogelsoorten als de spotvogel, de patrijs, de fitis en de braamsluiper in je gebied te krijgen." Ook herten, vleermuizen, wezels, hagedissen en vele insectensoorten weten hun weg naar De Langakkers te vinden.

De aanleg van de natuurtuin was een kwestie van veel geduld hebben, legt Roel uit. "Maar het is veel leuker dan ik ooit gedacht had." Een groot landgoed is bovendien niet noodzakelijk om een natuurtuin te ontwikkelen. "Een tuin hoeft geen hectare groot te zijn. Zelfs een balkonnetje kan al voldoende zijn."

Hij hoopt mensen dan ook te inspireren met zijn natuurtuin. "Die drang om alles steeds te maaien en kapot te spuiten is niet nodig. Laat de natuur haar gang maar gaan." Roel ziet dat veel mensen juist controle willen hebben over hoe hun tuin erbij staat, maar ook bij een natuurtuin is controle belangrijk. "Maar toch gaat de natuur helemaal haar vrije gang."