Nieuw huis van Emma en Geert blijkt helemaal niet van hun huurbazen te zijn
1250 euro maakten ze over: een maand huur en de borg. Begin augustus dachten Emma en Geert* dat ze met hun tien weken oude baby naar een nieuw huurhuis in Mierlo konden. Maar de jonge ouders van 20 en 24 jaar oud kwamen bedrogen uit. De woning waar ze al ingetrokken waren, bleek helemaal niet van hun nieuwe ‘huisbazen’ te zijn.
Geert had al onderbuikgevoelens. Ondanks het feit dat hij en zijn vrouw het huis uitgebreid hadden bezichtigd, de ‘huisbazen’ hadden ontmoet, de sleutel hadden gekregen en een huurcontract hadden ondertekend. “Ik vond het gewoon te mooi om waar te zijn.” Het huis was snel gevonden via Facebook en dat in deze tijd van woningnood: de wanhoop won het van de onderbuik.
Het bleek inderdaad te mooi om waar te zijn. Emma en Geert werden opgelicht, samen met nog drie anderen, die het huis kwamen bezichtigen. Onder wie de wanhopig zoekende Marcel Ruwers uit Beek en Donk. Het huis was van woningbouwstichting Compaen en niet van de mensen die het nu op Facebook te huur aanboden. Deze 'huurbazen' huurden het huis van Compaen. En de woningstichting wilde hen juist uitzetten na meldingen van overlast, een betalingsachterstand en fraude met het verkrijgen van het huis, zo meldde een woordvoerder eerder aan Omroep Brabant.
"Meestal haken oplichters af als je om een bezichtiging vraagt."
Maar dat alles hadden Emma en Geert niet door. Ze woonden in een studio in Eindhoven, waar ze weg moesten. “We huurden dat van een particulier. Maar het was eigenlijk bedoeld voor één persoon en toen de baby er was, waren we met drieën", zegt Emma. “De gemeente kwam controleren en wilde dat we vertrokken. Niet meteen, maar we moesten wel gaan zoeken naar een andere woning.”
Emma en Geert gingen aan de slag. Emma deed een oproep op Facebook. En toen kreeg ze een reactie van een vrouw die zichzelf Lisa noemde: "Ze vertelde dat ze haar huis wilde verhuren.” Emma vroeg om een bezichtiging: “Juist omdat ik wist dat er oplichters actief waren op internet. Je maakt dan de huur en de borg over en er is gewoon geen huis. Meestal haken oplichters af als je om een bezichtiging vraagt.”
Emma en Geert mochten het huis bezichtigen. “Het was heel vies”, zegt Geert. “Alsof het een huis van een junkie was. Er waren honden en katten en het stonk er enorm. Maar we dachten dat we het wel schoon konden maken.” Ze besloten het te nemen. “Ze gaf ons het gevoel speciaal te zijn”, vertelt Emma. “Ze vond onze situatie met de baby verdrietig. Haar partner zei nog, gefeliciteerd met je nieuwe huis.”
Pas bij de sleuteloverdracht betaalden Emma en Geert hun huur en voorschot. “Ik wilde eerst de sleutel hebben”, zegt Emma. Het jonge stel was dus al op zijn hoede. Emma probeerde zelfs via de site van het kadaster te achterhalen van wie de woning was. "Maar daar moest ik voor betalen. Toen ben ik afgehaakt. Had ik maar betaald en gekeken.”
"Overal lagen flessen, ik had geen schone plek om mijn spullen neer te zetten."
Op 9 augustus verhuisde het stel naar Mierlo. Maar tot hun verbazing stonden er nog steeds spullen in het huis en was het er nog erg vies. “Overal lagen alcoholflessen”, zegt Emma. “Ik had geen schone plek om mijn spullen neer te zetten.” Maar de situatie zou nog veel erger worden.
De volgende ochtend werd Emma geconfronteerd met twee agenten, de deurwaarder en de woningbouwstichting: het huis bleek helemaal niet van haar huisbazen te zijn. Toen Emma zich dat realiseerde, kwam de paniek.
“Gelukkig was iedereen heel aardig”, zegt ze nu. “Ze vertelden dat ze mijn spullen niet zouden meenemen." Emma moest wel het huis uit. “Ik schaamde me rot, want de hele buurt stond te kijken.”
Het stel mag nu vier maanden in het huis blijven: “We wonen in de woning waar de mensen die ons hebben opgelicht woonden.” Met meubeltjes, kaarsjes en bloemetjes proberen ze het huiselijk te maken. Maar de stress bij het stel is groot. “We hebben nog contact gehad met de oplichters, ik wilde mijn geld terug, dat was geen vriendelijk gesprek”, zegt Geert.
Het stel moet nu dealen met de woningbouwstichting, de gemeente, de politie, maatschappelijk werk en de opvang. Maar iets concreets is daar nog niet uitgekomen. Dus zoekt Emma opnieuw op Facebook naar een huis. “Dit is de enige manier om snel weer een huis te krijgen, maar ik ben mijn vertrouwen kwijt.”
*Emma en Geert zijn niet de echte namen. Die zijn bij de redactie bekend.
