Raadslid Jacqueline: hetero, maar een stevige bondgenoot voor LHBTQ+'ers
In elke gemeenteraad of elk college kun je ze tegenkomen: politieke paradijsvogels. Markante Brabanders die midden in de maatschappij staan; ze zijn bekend en geliefd in hun gemeente. Ook tijdens deze gemeenteraadsverkiezingen staan ze weer op de lijst. Deze keer: kandidaat-raadslid Jacqueline Kuhlmann, lid van GroenLinks-PvdA in Oosterhout. Hoewel ze zelf hetero is, zet ze zich actief in voor de regenbooggemeenschap in haar gemeente.
"Moet je per se zelf iets ondervinden om je ervoor in te zetten? Ik denk het niet", zegt Jacqueline Kuhlmann (52) stellig. Al sinds 2021 komt het gemeenteraadslid op voor de rechten van LHBTQ+-personen.
"Ik kan niet tegen ongelijkheid", vervolgt de nummer drie op de lijst van GroenLinks-PvdA in Oosterhout. "Iedereen moet kunnen zijn wie die wil zijn en dat ook kunnen uitdragen. Daar mag je een mening over hebben, maar wel met respect voor de ander."
Discriminerend kunstwerk
Dat iedereen mag zijn wie die wil zijn, daar zet Jacqueline zich hard voor in. In 2022 hing ze samen met fractievoorzitter Job Basting van D66 een regenboogvlag over een kunstwerk in de Oosterhoutse trouwzaal, omdat de tekst daarop zei dat het huwelijk alleen iets is tussen man en vrouw.
"Belachelijk, ouderwets én discriminerend", vond Jacqueline. In het Burgerlijk Wetboek staat namelijk sinds 2001 dat 'een huwelijk kan worden aangegaan door twee personen van verschillend of gelijk geslacht'. Uiteindelijk werd de tekst op het kunstwerk aangepast met het woord 'mens'.
Regenboogzebrapad
Om nog meer aandacht te vragen voor de regenbooggemeenschap, werd er in 2022 binnen haar partij gesproken over een regenboogzebrapad bij het nieuwe gemeentehuis. Dat verhuist eind 2027 van het Slotjesveld naar winkelcentrum Arendshof.
Het idee leidde tot commotie. Ümit Güler, voormalig GroenLinks-raadslid, uitte vanwege zijn geloofsovertuiging kritiek op de plannen. "Hij bracht aan het licht hoeveel verdeeldheid en onwetendheid erover is", blikt Jacqueline terug.
Güler besloot uit de fractie te stappen en is inmiddels raadslid bij Voor Heel Oosterhout. Omdat het nieuwe gemeentehuis nog niet gereed is, is het regenboogzebrapad ook nog niet uitgevoerd. Jacqueline blijft zich er actief voor inzetten.
Pride Oosterhout
Daarnaast wil Jacqueline graag een Pride in haar gemeente zien, het liefst georganiseerd door inwoners zelf. "Het Wilhelminakanaal is de perfecte plek voor een Canal Parade.” Ook een Pride tijdens carnaval, zoals in Eindhoven, ziet ze wel zitten. "Zodat we de liefde in al haar kleuren kunnen vieren. Op wie je verliefd wordt, is namelijk geen keuze, maar een recht.”
Regenbooggemeente
Via deze weg hoopt Jacqueline de eerste stappen te zetten richting een regenbooggemeente. In zo'n gemeente wordt actief beleid ontwikkeld dat bijdraagt aan de acceptatie van de regenbooggemeenschap.
Dat is belangrijk, vindt Jacqueline: LHBTQ+-personen denken namelijk vijf tot zeven keer vaker aan zelfdoding, blijkt uit cijfers van 113 Zelfmoordpreventie. "Mensen zijn zich daar te weinig van bewust", merkt Jacqueline op. "Daarom blijf ik deze groep expliciet noemen als het om inclusiebeleid gaat."
Denk je aan zelfdoding of maak je je zorgen om iemand? Praten erover helpt en kan anoniem via de chat van 113 Zelfmoordpreventie of telefonisch op 113 of 0800-0113 (gratis, 24 uur per dag bereikbaar).
'Regenboogpropaganda door de strot geduwd'
De gemeente Oosterhout wil laten zien dat iedereen mee kan en mag doen, ongeacht levensovertuiging, huidskleur, religie, afkomst, gender, seksuele voorkeur, handicap of beperking. Op sociale media van de gemeente reageren sommige inwoners echter dat ze de "door de overheid opgedrongen woke-inclusiviteit" zat zijn. De 'regenboogpropaganda' zou hen "door de strot worden geduwd".
"Dat komt voort uit angst", zegt Jacqueline. "Onbekend maakt onbemind. Waarom zou je last hebben van iemand die openlijk queer (een term voor LHBTQ+-personen, red.) is?"
Ze gaat graag met deze mensen in gesprek. "De gemiddelde Oosterhouter denkt dat deze gemeenschap al lang geaccepteerd is, maar mensen durven nog steeds niet hand in hand over straat te lopen. Er is nog veel werk te doen.”
