Mounir El Allouchi zorgde er zaterdag voor dat Willem II door gaat naar de halve finale van de play-offs gaat, dat terwijl hij nog maar een week geleden zijn dochtertje moest begraven. De 31-jarige middenvelder reageert na de wedstrijd op de zware tijd en het rouwproces, waar hij nog steeds middenin zit. 

"Vorige week dinsdag was er niks aan de hand. We hadden training en ik werd van het veld gehaald", begint de Roosendaler. Toen kreeg hij te horen dat zijn dochtertje, dat over enkele weken geboren zou worden, was overleden. "Vanaf dat moment, toen ik mijn engeltje begraven heb, leefde ik in een roes. Als je mij vraagt wat ik gedaan heb, dan weet ik dat niet meer."

Snel terug
De middenvelder besloot de dag na het afscheid alweer terug te keren bij Willem II. "Ik heb een hele sterke vrouw, die heel kort erna al zei: We zijn samen, maar ga ook door. Daar ben ik haar heel dankbaar voor."

Ook de club heeft hem in deze loodzware periode goed geholpen. "Ik mocht alles beslissen en wilde zelf al iets eerder terugkomen, maar toen hebben ze gezegd dat ik thuis moest blijven."

'Had zo moeten zijn'
Voor de heenwedstrijd in Waalwijk was El Allouchi een paar dagen ziek. Toch besloot Willem II-coach John Stegeman hem woensdag wat minuten te geven. "Ik vond het super fijn dat de trainer mij woensdag liet invallen, want als ik ineens had moeten starten nu, had ik dat best lastig gevonden."

Uiteindelijk was het El Allouchi die zaterdag de enige goal van de Tilburgers maakte. "Dat de bal dan net na rust voor mijn voeten valt en ik ‘m maak, dat had zo moeten zijn."

Na de goal kwamen de emoties los bij de speler, ook door de steun van de fans. "Ik heb zoveel liefde gehad van de mensen hier gehad", vertelt hij. "Als je dan gewisseld wordt en je naam hoort, dat doet echt iets met mij. Ook het eerbetoon van Willem II en RKC doet mij en mijn familie heel goed."

Houvast
De voetballer is naast zijn werk veel met zijn geloof bezig. Dat geeft hem in deze tijd extra houvast. "Het geloof is nummer één bij mij. Wij geloven ook dat het nu een engeltje is en ze op een veel mooiere plek is."

"Ik kan de tijd hectisch noemen, emotioneel, maar het juiste woord bestaat niet." Voetbal helpt de middenvelder juist in deze tijd, zegt hij. "Voetbal is een bijzaak, maar het onderdeel van mijn leven. Het is mijn werk. Het geeft mij ook zoveel voldoening. Op naar woensdag."