Wéér drie gemeenten op gesprek bij de minister om te weinig asielplekken
Het lijstje met gemeenten die onder verscherpt toezicht staan van asielminister Bart van den Brink wordt opnieuw langer. Ook Boekel, Eersel en Halderberge moeten zich binnenkort op het ministerie verantwoorden waarom ze nog niet aan het vereiste aantal opvangplekken voldoen.
Eerder moesten 24 andere gemeenten, waaronder Gemert-Bakel en Valkenswaard, zich al melden bij de minister. Daarna werd ook Vught onder verscherpt toezicht geplaatst. De gemeenten kregen een brief van het ministerie omdat ze te weinig doen om voldoende asielzoekers op te vangen, zoals in de Spreidingswet is vastgelegd.
Actief toezicht
Nu ploft bij opnieuw achttien gemeenten een brief met zo'n uitnodiging op de mat. Ook deze gemeenten komen onder 'actief toezicht' te staan.
Naast Boekel, Halderberge en Eersel gaat het om Beek, Beesel, Culemborg, Diemen, Gulpen-Wittem, Hattem, Heemskerk, Houten, Kerkrade, Maasdriel, Rhenen, Staphorst, Uitgeest, Wijk bij Duurstede en Zoeterwoude. Vier van die gemeenten hadden vorige week al bekendgemaakt dat ze ter verantwoording waren geroepen.
Zwaarste maatregel
Als een gemeente ook na de periode van 'actief toezicht' nog niet genoeg asielzoekers opvangt, kan de overheid zelf opvang regelen in die gemeente, buiten de gemeenteraad om. Dat is de zwaarste maatregel die minister Van den Brink kan nemen.
Eerder sprak hij de hoop uit dit te voorkomen, maar zei hij ook dat dit scenario niet ondenkbaar is. "Dat zal dan ergens in het najaar zijn", zei Van den Brink destijds. "Laten we hopen niet in die situatie te komen. Maar tegelijk: de wet is de wet."
Hoeveel opvangplekken zijn er nu echt nodig?
Volgens het Rijk komen Brabantse gemeenten nog opvangplekken tekort, maar het is niet precies duidelijk hoeveel plekken, daarover zijn verschillende het overheden oneens. Zo verschillen meningen over welke opvangplekken wel of niet meegeteld mogen worden in het aantal plekken dat er al is.
In dit verhaal leggen we uit waarom gemeenten denken dat ze genoeg plekken hebben, terwijl het Rijk daar anders naar kijkt.
Maar zo ver gaat het nu nog niet. De Spreidingswet kent zes fases, van het vaststellen welke gemeenten onvoldoende opvanglocaties beschikbaar stellen (fase 1) tot het gedwongen realiseren van opvang (fase 6). De betrokken gemeenten gaan nu van fase 2 naar fase 3.
Het ministerie publiceert nu maandelijks een lijst met achterblijvers. Daarmee hoopt het de druk op te voeren en gemeenten aan te zetten alsnog aan hun taak te voldoen. Dat een gemeente op de lijst staat, zegt overigens niets over de reden waarom het niet is gelukt voldoende opvangplekken te regelen.
