Afhankelijk van de voedselbank in coronatijd: 'Het gaat niet alleen om eten, maar ook om aandacht'

8 april om 12:56 • Aangepast 14 april om 12:34
Patrick Verkoelen van stichting Hart voor Minima in Helmond (Foto: Hart voor Minima)
Patrick Verkoelen van stichting Hart voor Minima in Helmond (Foto: Hart voor Minima)
Ze wonen allebei alleen, zijn afhankelijk van de voedselbank en werden tot overmaat van ramp ook nog ziek. De coronacrisis hakt er flink in bij de 55-jarige Gonnie en de 51-jarige Danielle uit Helmond. "Toen ik ziek werd, kwam de voedselbank langs om eten te brengen. Ik weet echt niet hoe ik het zonder hen had gered", vertelt Danielle geëmotioneerd.
Profielfoto van Alice van der Plas
Geschreven door

Danielle en Gonnie zijn allebei afhankelijk van de Helmondse stichting Hart voor Minima. De vrijwilligers brengen elke week 40 tot 50 pakketten weg naar mensen die er alleen voor staan en weinig te besteden hebben.

Er is een tekort aan verse producten. "We krijgen dan bijvoorbeeld wel zakken friet", zegt Patrick Verkoelen van de stichting. "Dat is natuurlijk heel fijn, maar van drie keer friet eten in de week word je niet gezonder." Hoewel de voedselbank ook mooie dingen krijgt, zoals vers vlees en chocolade paaseitjes.

Nog bijkomen van ziekte
Gonnie en Danielle werden allebei ziek. Of het corona was, is niet duidelijk, omdat ze niet zijn getest. Gonnie werd in februari al ziek en kampt nog steeds met de gevolgen. "Het was een longontsteking. Maar ik weet niet of dat toen al door het coronavirus kwam. Als dat niet zo was, kan ik er nu nog corona overheen krijgen en alsnog het loodje leggen."

Ook Danielle moet nog bijkomen van haar ziekte. "Gelukkig ben ik niet in het ziekenhuis terechtgekomen. Ik had enorme pijn tussen mijn schouderbladen bij het ademhalen. Nu ben ik weer beter, maar ik proef en ruik helemaal niets. Dat is wel eng."

'Best netwerk, toch isolement'
Gonnie is behoorlijk geschrokken van het isolement waarin ze terecht is gekomen. "Je merkt dat iedereen bang is en liever niet naar de supermarkt gaat." De dochter van Gonnie woont in België en mag niet naar Nederland komen. Haar zoon heeft familieleden met verkoudheidsklachten. Zelf kan Gonnie niet meer voor haar vader zorgen.

"Je merkt dat de cirkel om je heen steeds kleiner wordt. Het komt steeds dichterbij. Dat vind ik angstaanjagend." Gonnie kent haar buren wel, maar ook daar heeft corona toegeslagen in de familie. "Ik had best een netwerk, maar nu wordt het isolement steeds groter."

Bakje soep bij voordeur
Gonnie krijgt minder vers eten van de voedselbank, omdat supermarkten dat niet aanleveren. "Ik ben superblij dat de voedselbank komt. Ze doen hun uiterste best. Laatst ging de bel en vond ik een bak met soep bij de voordeur. Daar was ik zo blij mee."

"Normaal gesproken krijg je visite of word je geknuffeld als je ziek bent. In deze situatie is het echt heel eenzaam", zegt Gonnie. "Ik ben nog steeds heel erg moe en kan nog niet diep ademhalen."

Oproep aan supermarkten
Danielle ging van goedbetaalde baan en huis naar bijna dakloos en een budget van 40 euro in de week. Ze kan niet zonder de hulp van de voedselbank en zeker niet toen ze ziek werd. "Je hebt gewoon geen mensen om je heen. Ik heb van achter het raam gezwaaid en dank je wel geroepen. Grote hulde voor wat zij doen. Het gaat niet alleen om eten als je in je eentje ziek bent, het gaat ook om een stukje aandacht."

Danielle doet graag een oproep aan de Helmondse supermarkten. "Waarom bundelen ze hun krachten niet en komen ze niet in actie voor de minima? Je helpt elkaar toch?"

Lees alles over het coronavirus in ons liveblog en op onze speciale themapagina.

LEES OOK:

Bekijk in de video waarom het nodig is om 1,5 afstand van elkaar te houden:

Wachten op privacy instellingen...
Wachten op privacy instellingen...