"We hebben een kogel uit zijn hoofd verwijderd." Met die woorden van een chirurg in het ziekenhuis kwamen de nabestaanden van Peter van Dongen erachter wat er met hem was gebeurd. "Vanaf dat moment veranderde mijn leven voorgoed. Ik werd in enkele seconden deel van een wereld die de mijne niet was, die ver van me vandaan stond", zegt de broer van Peter woensdag in de rechtbank in Den Bosch. Daar wordt de zaak behandeld van de moord op zijn broer, een moord die zou gaan om geld voor een tiny house.

De 68-jarige Peter van Dongen uit Breda werd op 19 mei 2022 neergeschoten. Hij werd in het buitengebied bij Helvoirt geraakt met één kogel, die achter zijn rechteroor in zijn hoofd terechtkwam. Het zou allemaal te maken hebben met geld voor een tiny house. 

Op de tweede dag van een vier dagen durende rechtszaak bij de rechtbank in Den Bosch leest de broer van Peter namens de nabestaanden een slachtofferverklaring voor. Hij zit op een bank achter de verdachten. Ze hebben allemaal hun stoel omgedraaid om de broer van Peter aan te kunnen kijken.

De drie mannen wijzen naar elkaar als het gaat om wie er verantwoordelijk is voor de dood van Peter. Zijn broer richt zich dan ook tot hen alle drie: "Ik realiseer me dondersgoed dat sinds 19 mei 2022 meerdere levens in een totaal ander daglicht staan, maar neem je verantwoordelijkheid! Op zekere dag zijn jullie weer vrij man. Er ligt nog een 'toekomst' voor jullie. Peter was kansloos."

De impact van de moord op Peter is verschrikkelijk groot voor de nabestaanden. Niet alleen vanwege het verlies van Peter. Maar ook hebben ze van de politie in het belang  van het onderzoek lange tijd moeten zwijgen over wat er precies is gebeurd: "Terwijl alles en iedereen om ons heen wilde weten wat er nu echt was gebeurd met Peter."

"Het was een beproeving", zegt de broer. "Ik heb mijn eigen kinderen maandenlang moeten voorliegen, ik heb mijn beste kameraden de waarheid moeten verzwijgen. Ik heb zeer betrokken, lieve, zorgzame familie, buren, vrienden en bekenden om de tuin moeten leiden. Dat was een verschrikking." 

De afscheidsdienst van Peter was op een geheime locatie met alleen maar naaste familie. "Heel veel mensen die daarbij hadden willen zijn, die ook afscheid hadden willen nemen van Peter, hebben we die gelegenheid niet kunnen bieden."

Pas vier jaar na de dood van Peter wordt de strafzaak inhoudelijk behandeld. Al die tijd zijn de nabestaanden van Peter niet aan goed rouwen toegekomen. "Ik mis Peter, héél véél mensen missen Peter. Het is niet te verteren dat hij ons door deze gruwelijke gebeurtenis is ontvallen."

De drie mannen horen de verklaring van de broer geëmotioneerd aan. Vooral Bart B. barst in tranen uit. Als hem aan het einde van de verklaring wordt gevraagd te reageren lukt dat niet: "Ik kan het niet opbrengen hier iets over te zeggen." Na een pauze laat hij weten onder de indruk te zijn. "Ik heb een traume teweeg gebracht."

Kevin R. weet niks te zeggen en dat geldt ook voor Wijnand de L. "Wat ik hier nou op moet zeggen? Ik kan ze alleen maar sterkte wensen", zegt de laatste.

Dan spreekt de rechter nog richting Bart en Kevin. Zij reden met Peter het bosgebied in. Dus één van de twee moet Peter hebben neergeschoten: "Er zijn twee verschillende verhalen. Dus een van u twee vertelt niet de waarheid."