Live | Drama Tarwekamp, brandstichters zeggen: Moshtag gaf opdracht in Roosendaal

• Op 7 december 2024 was er een verwoestende explosie in een bruidsmodezaak aan de Tarwekamp in Den Haag. Hierbij vielen zes doden en vijf gewonden.
• De bruidsmodezaak was van de ex-vriendin van hoofdverdachte Moshtag B. De in Roosendaal opgegroeide B. kon het niet verkroppen dat hun relatie was uitgegaan en stalkte haar.
• De Roosendaalse neven Mourad B. en Ilyas B. zijn vrienden van de hoofdverdachte en hebben de aanslag uitgevoerd.
• Adil A. uit Oosterhout zou geholpen hebben bij de voorbereidingen op de aanslag.
• De rechtbank heeft negen dagen uitgetrokken voor deze rechtszaak. Op 24 november zal de officier van justitie de strafeis tegen de vier verdachten bekendmaken. De uitspraak zal half januari zijn.

De rechtbank vraagt hoe Moshtag het nieuws over de aanslag vernam toen hij in Londen was. "Ik kon het niet geloven. Is dit het pand? Pas toen mijn ex haar auto herkende wist ik het."  

De politie kreeg na de aanslag verdachten in beeld. Agenten observeerden Moshtag in zijn woonplaats Rotterdam. Ze zagen dat hij vuilniszakken dumpte. Met daarin een groot aantal cobra's. Hij deed ze in de vuilniszak. "het lag in de kelder. Ik kom niet zo vaak in de kelder." Maar volgens Moshtag was er geen verband met de aanslag.  

Moshtag had vooraf bedacht dat hij een duidelijk alibi moest hebben. Hij zat op 1 december in Londen. En bij de volgende aanslagpoging zou hij er weer zijn. "Dan was mijn alibi nog veel sterker." 

Op 6 december in Roosendaal, vlak voordat Moshtag weer naar London vloog, spraken ze nog even af in een snackbar in Roosendaal. Moshtag hield daarna contact met beide neven. 

Opnieuw komt de hoeveelheid benzine ter sprake. Nadat de Roosendaalse neven in Oosterhout waren betrapt met de 175 liter benzine en het vuurwerk, zaten ze kort vast.  
Na vrijlating schaften ze bij de bouwmarkt opnieuw brandstof aan: nu tien jerrycans met 20 liter benzine. Een nog grotere hoeveelheid dan op 1 december. Ondanks de waarschuwingen onderling. Waarom vraagt de rechtbank? "Geen idee," zegt Moshtag.  

Na de mislukte aanslag op 1 december spraken de uitvoerders - de neven- en Moshtag af.

"Ergens in de buurt van de grillroom in Roosendaal. Ilyas en Mourad vertelden over die 1 december. Het idee is verder gegaan. Ik had geen bezwaar. Ze zeiden, we hebben nu zo veel gedaan. Ze hadden de schuld naar Adil geschoven: door hem is het verpest, door hem is het niet doorgegaan." 

Door het lange wachten op Adil werden ze gespot door de politie, zo is de uitleg van het drietal. Ze besloten met zijn drieën verder te gaan, zonder Adil.  

De rechtbank toont straat- en luchtfoto's van het opgeblazen appartementencomplex. 

De rechters willen nog kort met Moshtag praten over de explosie. 

Iedereen is weer in de zalen. We gaan nog maximaal een uurtje door.

Half uurtje pauze nu. De rechtbank wil tot vijf uur door. 

Het is wel een rode draad vandaag: de grote hoeveelheid benzine en de discussie die in de groep verdachten speelde, maar niet het drama voorkwam. Adil zei dat hij het voorlegde aan de anderen, die waarschuwing voor de grote hoeveelheid benzine. "Toen zei hij (Mourad): dat is zoals hij (Moshtag) het wil hebben." Adil zei dat ook Mourad bezwaren had. 

Adil zat op 30 november in de kroeg in Oosterhout en had geen zin meer in de klus. Terwijl de Roosendaalse neven Mourad en Ilyas stonden te wachten bij winkelcentrum Zuiderhout. "Ik ben niet op komen dagen."

Mourad zocht Adil op in de kroeg. "In opdracht van Mostagh. Maar ik wist toen al dat ik niet meer ging." 

Adil haakte niet lichtzinnig af. Hij dacht dat hij te maken had met een serieuze misdaadorganisatie die hem had gerekruteerd. "Kijk, we zijn geen aardappelen aan het stelen. Ik krijg een opdracht in naam van een organisatie. Die ken ik niet. Ik wilde niet overkomen als bang. Maar je ziet dat organisaties dit niet pikken." 

Die 175 liter benzine komt ook ter sprake. Adil zegt de rechtbank: "U heeft opsporing verzocht ook wel gezien. Dan zie je een flesje, met enorme ravage." 

"Met die benzine verpest je het al", zei Adil in een spraakmemo. "Ik heb wel geklaagd over het plan. Het plan er uit of ik er uit." Hij zei bij de politie dat hij het ook oneens was met de cobra's.  

Adil vond verder het aansteken van haar auto niet slim. Het moest lijken op een ongeluk. En dan zou brand op twee plekken verdacht zijn omdat het dan echt op een gerichte actie leek.  

Maar Adil concludeerde daarna: "wie betaalt bepaalt." Hij besloot voor de jurken te gaan. 

"Alle dingen komen van B." zegt Adil. Ook Adil schetst zichzelf als uitvoerder net als de twee brandstichters. "Ik was daar voor de uitvoering, niet voor de planning."  

Adil wilde meer. Hij wilde 15 en later 20 jurken stelen. Want daar zouden ze na de brand toch niet achter komen.   

Adil stoort zich aan de verklaringen die Moshtag aflegde. "Het ergste is dat Moshtag blijft liegen."  

Adil zegt dat hij na dat zomerse contact dat tot niets leidde op 22 oktober 2024 opnieuw door Mourad werd benaderd. Adil vroeg: " Wat moet er precies gedaan worden? Hij zei dat het ging om een soort incasso, mensen moesten geld betalen. Die persoon had volgens Moshtag een schuld gemaakt.  Hij zegt een osso. En geen zaak dus." 

Hij deed het voor het geld. "Absoluut". 

"Later op 16 november hoorde ik dat het ging om een modezaak en brandstichting. Ik had in mijn hoofd modezaak, industrieterrein. Maar ik nam hem (Moshtag) niet serieus." 

Adil zegt dat hij in juli al is benaderd en niet in augustus. Ze spraken af bij een Roosendaalse supermarkt. "Moshtag en Mourad. Voor klussen."   

Adil is de vierde die vandaag verhoord wordt. De Oosterhouter is een beetje een buitenbeentje omdat hij niet bij de aanloop was, toen Mourad en Ilyas voortijdig betrapt werden in Oosterhout met een wagen vol brandstof en Cobra's. En ook niet bij de aanslag zelf. In zijn aanklacht staan dus niet de moorden en moordpogingen maar alleen het voorbereiden van brandstichting. Maar ook al bijnatwee jaar in voorarrest net als de rest.

Ilyas benadrukt zijn wat afwachtende rol die eerste nacht. "Voor mij was het afwachten. Het was onduidelijk wat er precies gedaan moest worden. En toen werden we aangehouden." Maar hij gaf toe. "Qua klus wist ik wel welke richting het uit ging"

En de nacht zelf?  Ilyas zegt niks te weten van 112 en dat hij moest bellen om erger te voorkomen. "Ook niet met mij besproken"  

Zowel Mourad als Ilyas zeggen dat ze eerst duizend euro betaald zouden krijgen voor 'de klus'. Maar toen het concreter werd ontstond wat discussie omdat ze ieder 1500 euro wilden. 

De eerste die begon over brandstichting? "Moshtag", zegt Ilyas. En hij denkt dat hij dat zei bij de afspraak in de kroeg in Oosterhout. 

"Voor mij was het puur financieel, ik was een uitvoerder." 

Operatie A. Dat werd de naam van de actie. Ilyas dacht er wat mee te kunnen verdienen. Hij had geld nodig. "Maar wat er uiteindelijk is gebeurd dat had ik me nooit kunnen indenken."

Ook Ilyas bevestigt het verhaal wat we al de hele dag horen. In augustus 2024 werden de eerste plannen gemaakt, meer dan vier maanden voor de aanslag.
 
"Het pand zou onklaar worden gemaakt. En wat erin stond. Jurken, tegels, muren bekladden met verf. Er werden verschillende dingen besproken. Het huren van een bus om spullen mee te nemen."

Of brandstichting toen al is besproken? "Dat durf ik niet te zeggen" 

De rechtbank is klaar met het verhoor van Mourad. Nu gaan ze naar zijn neef, Ilyas B. ook uit Roosendaal. Beide worden gezien als de daadwerkelijke brandstichters. 

Er was de weken vooraf veel discussie onder de verdachten over de hoeveelheid benzine die nodig was. Adil (uit Oosterhout) zou diverse malen hebben gezegd: het is te veel. Mourad (uit Roosendaal) weet niet waarom dat te veel zou zijn, omdat hij nooit eerder brand had gesticht.  

De rechtbank leest voor uit de berichtjes van toen. Die zijn duidelijk. Adil waarschuwde zelfs. Voor de gevolgen voor de bewoners van het appartement aan de Tarwekamp.

Dit onderdeel is belangrijk en komt vaker terug, omdat de rechtbank precies wil vast stellen of de verdachten de risico's zagen (en toch doorzetten).

Mourad wijst Moshtag aan als opdrachtgever voor de brandstichting. Mourad hoorde het Moshtag zelf zeggen. 

Er is door de verdachten onderling afgesproken dat ze de brandweer meteen zouden bellen na de aanslag. De instructie was:112 bellen als er brand zou zijn. Ze hadden vooraf een tekst op een papiertje opgeschreven: 'er is een grote brand ontstaan aan de Tarwekamp in Den Haag. Er wonen mensen boven, wees snel.' En daarbij de postcode. Wie zou bellen? "Mijn neefje" (Ilyas)  

Mourad zegt dat hij als taak had de auto van de eigenaresse in de fik te steken en de muren van de bruidsmodewinkel te bekladden. Hij zegt dat hij geen jurken hoefde aan te steken. 

Het lijkt er op dat hij zijn rol wat kleiner wil maken. Dat deed Moshtag vanochtend ook, door te wijzen naar Adil. Moshtag zegt dat Adil juist wilde escaleren: geen jurken stelen maar jurken in brand steken. 

Duidelijk is wel: net als Moshtag ontkent zijn jeugdvriend Mourad ook niet dat hij met de aanslag te maken heeft. De Roosendaler was van begin af aan die zomer van 2024 betrokken bij de plannenmakerij en de aankoop van spullen zoals jerrycans, verhuisdozen, kleding, spuitbus, slijptol, beitel en hamer. 

Instructies kwamen van Moshtag. "We hebben toen even samen gezeten en toen heeft hij gezegd wat hij wilde. "Maar de cobra's? "Dat was niet mijn idee".

We horen nu veel herhalingen voorbij komen uit het verhoor van Moshtag vanochtend. Opvallend is wel dat Mourad veel niet meer weet. "Daar heb ik geen actieve herinnering aan", herhaalt de Roosendaler vaak. 

De rechtbank gaat nu Mourad T. uit Roosendaal verhoren. Mourad kent Moshtag al lang, uit Roosendaal. "Hij woonde bij mij in de straat."  

We zijn weer begonnen.

De rechtbank onderbreekt de zitting tot half twee voor de pauze. Daarna gaat het verhoren van de verdachten verder. Dat staat gepland voor vandaag en morgen.

Een van de rechters vraagt kortweg: "U wilde uw geld, uw investering terug. Dan schiet dit (red. de brandstichting) het doel toch voorbij?" Moshtag kan de vraag niet goed beantwoorden. De grote vraag is namelijk of de verzekering wat zou betalen en of Moshtag dan zijn geld zou terugkrijgen. Wilde u niet gewoon wraak nemen? "Ik ging er vanuit dat ik mijn geld terug zou krijgen." 

De rechters proberen duidelijk te krijgen wie nou wat bepaalde. Een van de rechters zegt tegen Moshtag. "Het lijkt er op dat u de lakens uitdeelt." In een politieverhoor zou namelijk Moshtag hebben gezegd dat de jongens (de medeverdachten) "te dom" waren en dat hij alles moest uitstippelen voor ze. "Je hebt ChatGPT of een Gamma-medewerkster aan wie je het kan vragen", zei Moshtag tegen een van hen. 

Moshtag zegt ook: "Ik was bang voor alle drie."   

Mourad en Ilyas parkeren in de nacht van 30 november op 1 december hun bus op een parkeerplaats bij winkelcentrum Zuiderhout. Klaar voor de aanslag. Maar surveillerende agenten zien de twee staan en controleren hen. Ze vinden de brandstof en fakkels en slaan de neven in de boeien. De eerste aanslagpoging is mislukt. 

Kort daarna denkt Moshtag dat hij wakker wordt met nieuwsberichten uit Den Haag. Op die 1 december 2024 zoekt Moshtag op zijn mobieltje online naar woorden als 'brand Den Haag' en 'politieaanhouding Den Haag'  maar niks. Hij probeert Mourad en Ilyas te bellen, maar ze nemen niet op. Ze zitten in de cel. 

De aanloop naar de 'operatie' begint. Op 30 november rijden de Roosendaalse neven Mourad en Ilyas naar een tankstation in het Belgische Tessenderlo. Ze worden door een beveiligingscamera gefilmd als ze jerrycans vullen met 170 liter benzine, in totaal voor 277 euro. 

Ze bekijken de winkel nogmaals. Er zijn in de zomer al video's en foto's gemaakt . Moshtag legt de rechters uit wat werd afgesproken. "Jurken besmeuren met benzine, vloer en tegels. In alle drie de ruimtes." Ook in de kelder van de winkel moest brand worden gesticht. 

Ze kopen Cobra's voor 40 euro. In een chat vraagt Moshtag: "Dodelijk?" Mourad reageert met: "Yes. Kadunk." "Als afschrikmiddel", zegt Moshtag nu.  

In de onderlinge berichten komt ook het woord 'vernietiging' voorbij. Ze denken aan graffitispuiten om teksten achter te laten in de bruidsmodezaak.  Ze halen simkaarten. Extra jerrycans, mondkapjes. En een verfspuit.  

Zelfs dwaalsporen worden besproken. Zoals bakstenen binnengooien bij andere bruidsmodewinkels. Die verkennen ze ook.  

De petroleum testen ze op bruidsjurken. En ook tegels uit de zaak. Ze wilden de vloer gebruiken als geleiding. Benzine werkte beter, was de conclusie. Ze kopen zwarte kleding bij de Primark, dat doet  Mourad. Dezelfde kleding die ze dragen als hij en Ilyas op 1 december worden opgepakt in Oosterhout.  

In een kroeg in Oosterhout werken ze de aanslag verder uit. "Ze maken afspraken over dat ze het pand gaan bezichtigen en wat er moest gebeuren en de hoedanigheid daarvan", zegt Moshtag. Hij denkt dat ze toen ook afspraken om haar auto in de fik steken. De fakkels werden in Emmen gekocht. Jerrycans bij bouwmarkten.  

Ze gaan weer naar de bouwmarkt. Op 11 november slaan ze petroleum in. Een van hen raadpleegt ChatGPT met vragen over brandstichting. Het lijkt dat het plan om jurken te stelen, van de baan is. De mannen bespreken andere scenario's. "Eerst werd voorgesteld om een granaat naar binnen te gooien. Of kogels", zegt Moshtag.   

Hij wijst naar de Oosterhoutse verdachte. Die zou juist hebben aangestuurd op brandstichting. 

Maar Moshtag laat het plan niet los. Eind oktober krijgen Mourad en zijn neefje Iliyas weer contact met Moshtag. Hetzelfde idee wordt weer opgepakt.

"Afspraak maken met het team", whatsappt Moshtag aan Mourad in Roosendaal. Moshtag vraag Mourad om een "stappenplan".  

Vier mensen zijn bereid om mee te werken aan de 'operatie' Maar eentje trekt zich terug en de ander wordt gearresteerd. Dan valt het plan wekenlang stil. 

Het idee ontstaat om bruidsjurken mee te nemen en het pand te vernielen. 

Op 8 augustus 2024 kopen ze spullen bij bouwmarkten in Den Haag en omgeving, zoals verhuisdozen. Mourad T. heeft het over een beloning van 1000 euro. 
Het woord 'operatie' valt. 

Moshtag vertelde zijn Roosendaalse kameraad een verzonnen verhaal: ik werk voor een organisatie en die heeft een klus. "Ik had gepretendeerd dat ik een intermediair was." Doelwit moest de Haagse bruidsmodezaak zijn. Het was iets crimineels, zo veel was duidelijk. 

Een of twee dagen na dat etentje ontmoette hij de anderen: Adil A. uit Oosterhout en Illyas B. uit Roosendaal. Moshtag kende beide mannen nog niet.  

De rechters gaan nu over op de maanden voorafgaand aan de aanslag.  
Moshtag kende medeverdachte Roosendaler Mourad T. van vroeger. Mourad wilde 50 euro van Moshtag lenen. Geen probleem maar Mourad wilde ook werk. "Om bij mij aan het tankstation aan de slag te gaan." Moshtag had in die tijd een winkel bij een tankstation in zijn woonplaats Rotterdam.  

Bij een grillroom in Roosendaal gingen ze op 5 augustus 2024 eten. De rechtbank vindt dat opvallend want op 6 augustus dus een dag later gingen ze al samen naar de bruidsmodezaak, foto's maken van de winkel. Moshtag weet niet zo goed wat er in dat Roosendaalse restaurant is besproken.  

Moshtag hield in zijn mobieltje afspraken bij over haar die volgens de rechtbank duiden op verregaande controle. Zoals de notitie: "Leugendetectortest voor vertrouwen".  

"Dit zijn gewoon notities", reageert Moshtag. Of de notitie: "Honderd procent uitzoeken waar ze was." "Om haar later te kunnen confronteren", zei Moshtag.   
Een van de rechters vraagt: "U bent toch niet de baas over haar?" "Nee maar we zaten wel in een relatie", reageerde Moshtag.  Hij vertelt dat hij na een tijdje een afkeer kreeg van haar. Hij voelde zich gekrenkt door haar "Ik zat in een storm van emoties."

Moshtag vertelt dat hij zich financieel misbruikt voelde: "Ik wilde financieel wraak." 

De rechtbank legt Moshtag een overboeking voor van 7800 euro naar een andere dame. Een rechter stelt: "u deelt het aan alle kanten uit."  
Moshtag reageert: "De andere ex was net uit een scheiding, ik had wat geld geleend." De vrouw zei dat het een gift was maar Moshtag zag het als een lening. "Op een gegeven moment wilde ik mijn geld terug. Dat was een motief om haar aan het lijntje te houden. Ik investeerde, des te meer dat ik terugverwachtte" 

Een van de rechters vraagt of Moshtag wel eens spullen uit de winkel heeft meegenomen. Moshtag geeft toe dat hij dat deed om ze in brand te steken, om het uit te testen. Hij nam meer dingen mee.   

Een tante zag een keer dat hij haar mishandelde. Familieleden zagen vaker blauwe plekken bij de eigenaresse van de bruidsmodewinkel. Maar Moshtag blijft ontkennen dat hij haar mishandelde. Een ex-vriendin verklaarde ook dat hij wel eens "fysiek" werd.  

Moshtag reed 's vaker avonds laat van zijn woning in Rotterdam naar Den Haag, om zijn (ex-)vriendin te controleren. Maar Moshtag ontkent dat hij haar bedreigde. Familieleden zagen Moshtag toch vaker voor de deur van de winkel staan. Controleerde u haar, vraagt de rechter? "Wellicht wel",  zegt Moshtag.  
"Ik had destijds flink wat geld uitgeleend". Hij wilde het terug. "Ik probeerde op een vreedzame manier mijn geld terug te krijgen." Moshtag spreekt van een "investering". 
 
De rechter vraagt: "U ging wel door met de relatie?" Moshtag: "Het was een beetje gewenning. Als ik dit nu loslaat zie ik mijn centen niet meer terug."  

De rechter vertelt dat de relatie tussen Moshtag en de eigenaresse van de bruidsmodezaak anderhalf jaar duurde, van eind 2023, tot oktober 2024. Het was aan -uit, verklaarde Moshtag bij de politie. "Ze was heel gecharmeerd van hem. Ze voelde zich verwend. U hielp jaar en gaf een maandelijkse toelage. Maar u probeerde haar te claimen was bezitterig en jaloers. U zou haar financieel kapot maken zodat ze weer terug zou komen. Ze vermoedde dat u haar bespiedde."  

Moshtag reageerde: "Ze liet meer steken vallen en ik ging op onderzoek uit."  De verdenkingen werden erger rond Valentijnsdag." Moshtag koppelde haar telefoon en ging volgen wat ze deed. "Om te zien wat ze ontkende, wat de waarheid was".  

Heel kort zeggen de vier verdachten nu iets. Moshtag zegt tegen de rechtbank: "De beschuldiging vind ik verschrikkelijk. Ik wil mijn verhaal doen."  
Ilias: "Ik vind de aanklachten niet terecht. Een deel daarvan."  Adil: "Ik heb hier twee jaar op moeten wachten, hopelijk zal alles duidelijk zijn." Mourad zegt dat hij open staat voor vragen. 

De rechtbankvoorzitter schetst de gebeurtenissen, de ellende die zaterdagochtend 7 december 2024 ontstond aan de Tarwekamp in Den Haag. De aanblik van de rokende puinhopen en het geschreeuw. En de nasleep, van nachtmerries tot stress en onzekerheid. De schok is groot, stelt de rechtbank.  De politie bekeek de camerabeelden. Al snel kregen ze zicht op bekenden van de eigenaresse van de bruidsmodewinkel. Op 9 december volgde de eerste arrestaties, 11 december nummer vier. 

Voor Adil A. uit Oosterhout is de aanklacht wat korter: voorbereidingen van brandstichting, dus niet de moorden.  
 
In de aanklacht staat ook dat Moshtag zijn (ex-)vriendin belaagde. Hij stalkte haar maandenlang, al vanaf 1 maart 2024. "ik maak je af", zei hij haar. Hij mishandelde haar, door met telefoon in haar gezicht te slaan. En hij hackte de sociale media van zijn (ex-)vriendin. 

Een van de officieren van justitie leest de aanklacht voor en noemt de initialen van de zes dodelijke slachtoffers. Het waren buurtbewoners van tussen ongeveer 18 en ruim 60 jaar oud. Ze woonden boven de winkel. Bovendien worden drie van de vier mannen verdacht van poging moord en doodslag op acht andere buurtbewoners die de aanslag wel overleefden. En dan is er nog de brandstichting. 

De rechtbank noemt de aanslag in de Tarwekamp een "enorme ramp". "Er zitten mensen in de zaal de dingen hebben gezien die niemand wil meemaken."  

De rechtbank start de zitting

Alleen al zeker honderd slachtoffers en nabestaanden zijn er bij. Ze gaan deels de zittingzaal in achter de verdachten. De meesten gaan naar twee videozalen die zijn geopend met videoschermen en luidsprekers. Er zijn tientallen journalisten. 

Al sinds half negen stroomt de rechtbank in Den Haag vol met nabestaanden, advocaten en pers. Er stonden rijen mensen bij de ingang voor de detectiepoortjes. Daarom is de start iets vertraagd.